Het ongelooflijke mysterie van ‘Coral Castle

English version click here

Het ongelooflijke mysterie van ‘Coral Castle

Door Christopher Dunn
Van Atlantis Rising
(Vrij vertaald René Voogt)

Ed Leedskalnin

Terwijl de gebruikte technieken van de oude piramide bouwers een voortdurend onderwerp voor debat zijn, ontvingen ze niet dezelfde aandacht en controverse over de beoogde methoden die gebruikt werden om enorme cyclopische steenblokken te tillen en te vervoeren. Terwijl Egyptologen en orthodoxe gelovigen in primitieve methoden stellen dat de enorme blokken werden verplaatst en op hun plek werden gelegd met alleen maar mankracht, experts in het verplaatsen van zware gewichten met behulp van moderne kranen hebben daar zo hun twijfels over.

Mijn bedrijf installeerden onlangs een hydraulische pers die 65 ton woog. Maar om dat ding door het dak op zijn plek te tillen, moesten ze een speciale kraan laten komen. De kraan werd in onderdelen hierheen getransporteerd over een afstand van 80 mijl waar men vijf dagen over deed. Nadat 15 trailer ladingen waren aangevoerd, werd de kraan eindelijk gemonteerd en was die klaar voor gebruik.

Terwijl de pers werd neergelaten in de speciaal geprepareerde pit, vroeg ik één van de machinisten over het zwaarste gewicht dat hij had opgeheven. Hij beweerde dat het een 110-ton zwaar onderdeel voor een kerncentrale was geweest. Toen ik het met hem had over de 70 en 200 ton zware blokken van de Grote Piramide en de Vallei tempel, was hij verbaast en vol ongeloof over de primitieve methoden die gepromoot worden door Egyptologen.

Voor velen, is het al genoeg om een probleem aan te voeren vanuit een logisch standpunt. Voor anderen, krijgt het onderwerp meer betekenis wanneer van een voorgestelde methode aangetoond en bewezen is dat die succesvol bleek te zijn. Er is maar één man op de hele wereld, die door een demonstratie, de claim heeft ondersteunt, “ik weet het geheim van hoe de piramides van Egypte werden gebouwd!” Die man is nu overleden.

De claim werd gedaan door een excentrieke Letse kluizenaar met de naam Edward Leedskalnin. Als immigrant in de Verenigde Staten van Amerika, bedacht Leedskalnin een manier om in zijn eentje blokken van koraal met een gewicht tot 30 ton per stuk te tillen en te manoeuvreren. In Homestead, Florida, was hij in staat om met zijn goed bewaarde geheim, een heel complex van monolithische blokken van koraal te bouwen met een overeenkomst die zijn eigen unieke karakter weerspiegelde. Gemiddeld, was het gewicht van een blok dat gebruikt werd voor “Coral Castle” groter dan degene die gebruikt werden om de Grote Piramide te bouwen. Hij werkte 28 jaar om de gigantische klus te voltooien, wat bestond uit een totaal van 1.100 ton aan steen. Wat was Leedskalnin’s geheim? Is het mogelijk voor een man van 1 meter vijftig en 110 pond, om een dergelijke prestatie te verwezenlijken zonder kennis te hebben van technieken die ongewoon zijn voor onze huidige kennis in fysica en mechanica?

Leedskalnin was een student van het universum. In zijn kasteel muren, gebouwd van koraal blokken met een gewicht van ongeveer 15 ton per stuk, had hij een 22-tons obelisk, een 22-tons maan blok, een 23-tons Jupiter blok, een Saturnus blok, een 9-tons poort, een schommelstoel die 3-ton woog, en tal van puzzels. Een enorm 30-tons blok, welke hij beschouwde als zijn belangrijkste prestatie, bekroonde hij met een rots in de vorm van een gevel. Deze persoonlijke prestaties verbaasden en verraste vele ingenieurs en technologen, die het vergelijken met hetgeen dat bereikt wordt door arbeiders die vandaag de dag soortgelijke gewichten in de industrie hanteren.

Voor zijn wonderlijke bouwtechniek, kreeg Leedskalnin de aandacht niet alleen van ingenieurs en technologen, maar ook van de Amerikaanse regering, die hem een bezoek brachten in de hoop te worden verlicht. Leedskalnin ontving hen gracieus, en ze gingen weer zonder ook maar iets wijzer te zijn geworden. In 1952, werd hij ziek en liep op zijn laatste benen, Leedskalnin ging voor controle naar het ziekenhuis waar hij stierf, en zijn geheim met zich nam.

 Als we aannemen dat Leedskalnin en de oude piramidebouwers vergelijkbare technieken gebruikten, geeft dat een heel ander licht op het aantal manuren die nodig zouden zijn geweest om de Grote Piramide te bouwen. Schattingen voor het aantal werknemers die de Grote Piramide hebben gebouwd variëren tussen de 20.000 en 100.000. man. Hoewel dat opgemerkt moet worden dat de precisie waarop Leedskalnin met zijn koraal werkte niet dezelfde was als die van de piramide`s, maar gebaseerd op de vaardigheden van deze ene man, voor het delven en het oprichten van een totaal van 1.100 ton stenen in een periode van 28 jaar, dan zou de 5.273.834 ton steen waarmee de Grote Piramide is gebouwd ontgonnen en gebouwd zijn door slechts 4.794 werknemers. Bereken de efficiëntie die wordt opgedaan door het werken in een team, de verdeling van de arbeid, en we kunnen het aantal werknemers reduceren met de tijd die nodig is om het klaar te spelen. Laten we de heer Merle Booker (overleden) van het Amerikaanse “Indiana Limestone Institute” niet vergeten, die een schatting maakte voor de levering van voldoende kalksteen om een grote piramide te bouwen. Met behulp van dezelfde criteria met betrekking tot grootte en hoeveelheid, zoals de oude piramidebouwers, maar met behulp van moderne apparatuur, omvatte zijn raming een verdrievoudiging van de gemiddelde output van alle 33 kalksteengroeven in Indiana. De schatting hield geen rekening met eventuele gebreken in apparatuur, arbeidsconflicten of tussenkomst-van-God. Hij schatte dat, zevenentwintig jaar nadat de bestelling werd geplaatst, de laatste steen geleverd zou zijn!

Ik bezocht Coral Castle voor het eerst in 1982. Al snel werd mij duidelijk dat Ed’s bewering juist was. Hij wist inderdaad het geheimen van de oude Egyptenaren. Ik keerde terug naar Homestead in april 1995 om mijn geheugen op te frissen en, in het bijzonder, het nader onderzoeken van een apparaat dat, in 1992, tot een discussie tussen mij en een collega ingenieur Steven Defenbaugh leidde, resulterend in een speculatie over de methoden die Leedskalnin gebruikt had.

Leedskalnin was het oneens met inzichten van de moderne wetenschap met betrekking tot de natuur. Hij zegt ronduit “dat ze het verkeerd hebben”. Zijn concept met betrekking op de natuur is simpel. Alle materie bestaat uit individuele magneten en het is de beweging van deze magneten ‘binnen materialen” en door de ruimte dat meetbare verschijnselen produceert, dat wil zeggen, magnetisme en elektriciteit.

Of Leedskalnin nou goed of fout zat met zijn beweringen, vanuit zijn simpele uitgangspunt was hij in staat om iets te ontwikkelen waarmee hij in zijn eentje grote gewichten kon tillen en manoeuvreren wat niet haalbaar zou zijn met behulp van conventionele methoden. Er wordt gespeculeerd dat hij gebruik maakte van elektromagnetisme om de aantrekkingskracht van de aarde te elimineren of te verminderen. Deze speculaties worden gekoesterd door de één en verworpen en bespot door anderen, die hun voeten stevig verankerd hebben zitten in de echte wereld.

Terwijl ik bij Coral Castle was, merkte ik op tegen een dame die in de werkplaats van Leedskalnin stond dat het nogal een prestatie was die hij had verricht, en vroeg of zij enig idee had hoe hij dat had gedaan. Ze kijkt me aan met een afgemeten look, en verklaarde: door de toepassing van fysica en mechanica is zoiets mogelijk. Op de één of andere manier voelde ik mij esoterisch bewogen, ze merkte op dat Thor Heyedahl wilde speculaties had over hoe de enorme stenen beelden op Paaseiland op hun plek waren gezet, nadat hij het werk had nagebootst door er één te houwen, te verplaatst en op te stellen.

Omdat ik alleen wilde zijn, om een foto van mezelf te kunnen nemen in de werkplaats van Leedskalnin, wilde ik niet argumentatief zijn. Glimlachend, gaf ik haar de camera en wees er niet op dat Heyerdahl, in tegenstelling tot Leedskalnin, een ruim aanbod van welwillende en gezonde inwoners had, en daarom voldoende mankracht had voor de fysieke eisen van het conventioneel verplaatsen van dergelijke grote gewichten, zelfs via rollen, om ze in een verticale positie te plaatsen. Hij was een energieke man, maar, zelfs met behulp van deze methoden, kon Heyerdahl het niet alleen gedaan hebben. Bovendien, toonde Heyerdahl aan dat de opdracht alleen gedaan kan worden volgens een bepaalde methode. Iedereen die in de industrie heeft gewerkt weet dat er vele manieren zijn om dingen te klaren. Om een middel te bedenken om een bepaald werk mee uit te voeren, en dat te presenteren als zijnde de enige manier waarmee deze werkzaamheden geklaard zouden kunnen worden, geeft weinig waarde aan degenen die ofwel a: Misschien een betere manier weten, of b: Uit zullen kijken naar een betere methode, en erin slagen om die te vinden.

Bij het analyseren van oude technische prestaties, waarbij ze geconfronteerd worden met de uitleg van technisch moeilijke taken, dan gooien de egyptologen en archeologen het er doorgaans op dat het meer tijd koste, met meer mensen, met primitieve eenvoudige hulpmiddelen en mankracht. In tegenstelling tot conventionele argumenten ten aanzien van oude beschavingen, in het geval van Ed Leedskalnin, kunnen we niet stellen dat het werk gedaan werd door de aanstelling van massa’s mensen, want uit de documentatie blijkt over duidelijk dat Leedskalnin alleen werkte.

Egyptologen beweren te weten hoe de Grote Piramide werd gebouwd. Om dat te bewijzen, bouwden ze een kleine piramide, bestaande uit stenen niet zwaarder dan 2 1/2 ton die op hun plaats werden gehesen met een horde werknemers, met behulp van touwen. (Zie This Old Piramide, NOVA met Mark Lehner.) Leedskalnin beweerde te weten hoe de Grote Piramide werd gebouwd, en om dat te bewijzen verplaatste hij een 30-tons blok en andere monolithische blokken van koraal om er zijn kasteel mee te bouwen. Het is jammer dat de camera’s niet op Leedskalnin waren gericht zoals ze dat wel waren bij Lehner en zijn bedrijf. Ik geloof dat de prestaties van Leedskalnin meer vertellen over de methoden van de piramidebouwers, dan die van Lehner.

Wat volgt is een speculatie die probeert om de uitgangspunten van Leedskalnin, over de aard van elektriciteit en magnetisme te volgen, wat lijdt tot een conclusie die enige schijn van logica bezit. De speculatie volgt enkele basisregels voor het brainstormen. Er bestaat dan niet zoiets als een dom idee.

Wat we hebben geleerd over het onderwerp hoeft niet per se van toepassing te zijn bij het zoeken naar en, hopelijk, bij het vinden van een echte oplossing.

Een paradigma verschuiving in mijn perceptie van anti-zwaartekracht deed zich voor toen Defenbaugh en ik het onderwerp bespraken met Judd Peck, de CEO van het bedrijf waarvoor we allebei werken. Peck stelde de eenvoudige vraag “Wat is anti-zwaartekracht”? In een poging om anti-zwaartekracht te beschrijven, moest ik vertellen dat het een middel was waarmee objecten kunnen worden opgetild, om de zwaartekracht van de aarde mee te overwinnen. Vervolgens viel me op dat we al anti-zwaartekracht technieken toe passen in ons dagelijks leven. Als we uit ons bed komen in de ochtend maken we gebruik van anti-zwaartekracht. Een vliegtuig, raket, een heftruck en een lift zijn technologieën die ontwikkeld zijn om de effecten van de zwaartekracht te overwinnen. Zelfs een auto die op zijn wielen rijdt, is een anti-zwaartekracht apparaat. Zonder de wielen en een voortstuwingssysteem, zou het gewoon een dood gewicht zijn.

Ik realiseerde me dat ik al werkend in de veronderstelling was dat, om een anti-zwaartekracht apparaat te maken, zou de zwaartekracht een bekend en begrepen fenomeen moeten zijn en, door de toepassing van technologie, zouden op een dergelijke wijze zwaartekrachtsgolven buiten-hun-fase gecreëerd kunnen worden om het te neutraliseren. De aard van de zwaartekracht ontgaat ons nog steeds, alsook de productie van gewijzigde zwaartekracht golven.

Misschien is dit concept te ingewikkeld!

Wat als er zoiets als zwaartekracht niet is? En de natuurlijke krachten die we al kennen voldoende zijn om de geconstateerde verschijnselen die we aangeduid hebben als zwaartekracht uit te leggen? Indien, zoals Leedskalnin claimt, alle materie uit individuele magneten bestaat, zouden de bekende eigenschappen van een magneet dan niet voldoende zijn? We weten dat gelijke polen elkaar afstoten, en ongelijke polen elkaar aantrekken. We weten ook dat we een magneet boven een andere magneet kunnen hangen, zolang we voorkomen dat één van beide omdraait waardoor de tegengestelde polen elkaar aantrekken. Magneten trachten om aan te trekken en, aan zichzelf overgelaten, zullen de tegengestelde polen elkaar uitlijnen. Overweeg dat een magneet bedoeld is om boven de andere te blijven hangen. Een magneet aangedreven trein is een goed voorbeeld voor een anti-zwaartekracht apparaat.

Wanneer een grote magneet wordt opgehangen boven een kleinere magneet, afhankelijk van de verhouding hiertussen, zal de afstand tussen de magneten afnemen tot het punt dat de kleinere magneet niet meer in staat is om genoeg kracht uit te kunnen oefenen om het omhoog te kunnen houden. De aarde, is de grootste magneet, waar een stroom magnetische energie uit voort komt die krachtlijnen volgen die al eeuwen bekend zijn. Wanneer we aannemen, zoals Leedskalnin deed, dat alle objecten bestaan uit individuele magneten, dan kunnen we ook aannemen dat er een aantrekking bestaat tussen deze objecten als gevolg van de aard van een magneet die op zoek gaat om zich uit te lijnen met de tegenpool van de ander. Misschien waren Leedskalnin`s middelen om te werken met het zwaartekrachtveld van de aarde niet ingewikkelder dan het opstellen van een middel waarmee de afstemming van magnetische elementen binnen zijn koraalblokken kon worden aangepast aan de stromen van de afzonderlijke magneten waarvan hij claimt dat ze voortkomen uit de aarde met een soortgelijke afstotende pool.

Een bekende methode voor het creëren van magnetisme in een ijzeren staaf, is om de staaf uit te lijnen met het magnetisch veld van de aarde en op de staaf te slaan met een hamer. Dit laat de elementen in de staaf vibreren waardoor ze kunnen worden beïnvloed door het magnetische veld waarin ze zich bevinden Het resultaat is, wanneer de trilling stopt, dat zich een aanzienlijk aantal atomen hebben uitgelijnd binnen dit magnetische veld.

Was dit de methode die Leedskalnin heeft gebruikt? Het is een simpel concept, maar als je kijkt naar de hulpmiddelen in de werkplaats van Leedskalnin, dan kan ik me de toepassing van trillingen en elektromagnetisme gemakkelijk voorstellen. Zijn vliegwiel voor het maken van elektriciteit blijft, voor het grootste deel stilstaan, tot nieuwsgierige toeristen zoals ik langskomen en er een draai aan geven. Na een paar omwentelingen, realiseerde ik me dat er iets ontbrak. Het verhaal dat ik gehoord had, terwijl we rond het kasteel liepen, omschreef dat Leedskalnin dit apparaat gebruikte om elektriciteit op te wekken om daarmee zijn gloeilampen te laten branden. Er werd beweerd dat Leedskalnin geen elektriciteit zou hebben, maar ik kon me niet voorstellen dat dit apparaat een nuttig en voortdurende bron zou zijn geweest, met alleen Leedskalnin’s rechterarm om aan het wiel te kunnen draaien. Bij nader onderzoek van dit apparaat, ontdekte ik dat het geheel eigenlijk een carter van een oude 4-cilinder was. Zijn vliegwiel was gemonteerd aan de voorkant van het carter en bestond uit staaf magneten die tussen twee platen werden ingeklemd, waarvan de bovenste plaat fungeerde als versnelling. Om het geheel te verzwaren en samen te laten smelten, had Leedskalnin de staven ingekapseld met cement. Vervolgens kwam er in me op dat Leedskalnin`s op de foto met zijn hand aan de zwengel stond, die aan het einde van de as bevestigd zat, wat dus niet de gehele operatie representeert. Het is mogelijk dat Leedskalnin de zwengel gebruikte om een motor te starten, die nu ontbreekt, die aan één van de touwen bevestigd was die naar de krukas leidde. Hij zou dan in staat zijn geweest om weg te kunnen lopen terwijl het vliegwiel bleef lopen.

Ik was verbijsterd. Ik had een idee, dat de staven die aan het vliegwiel bevestigd zaten in feite gebruikt werden om trillingen te veroorzaken in het stuk dat Leedskalnin op probeerde te tillen. Dit idee sloeg nergens op nadat ik keek naar de soort van het materiaal, de grootte en het gewicht van het geheel. Het carter zat stevig bevestigd tegen het koraal blok in zijn atelier, en zelfs als het niet bevestigd zou zijn geweest, zou het een hele prestatie zijn geweest om het in beweging te houden. Er was één factor waar ik eens naar moest kijken, voordat ik weer op weg zou gaan naar Illinois. Ik had de staafmagneet met een zakmes getest. Het mes werd tot elke staaf aangetrokken. Ik moest, met zekerheid, de plaatsing van de polen in het wiel weten, om te zien, of de opstelling werkelijk elektriciteit kon creëren.

Ik verliet de werkplaats terwijl ik de doordringende zonnestralen van Florida`s zon opving, en ging naar een dichtstbijzijnde winkelstraat op zoek naar een bouwmarkt, zodat ik er een staafmagneet kon kopen. Ten noorden van Route1 vond ik een shop. Ze hadden net wat ik nodig had, en dat voor maar $ 1,75. Ik was tevreden, en keerde weer terug via Route 1 naar Coral Castle.

Eenmaal daar weer aangekomen, ging ik terug naar werkplaats van Leedskalnin om de magneet te testen. Ik hield de magneet op een korte afstand van de spaken van het vliegwiel, terwijl ik er een draai aan gaf. En ja hoor, ik ontdekte waar ik voor gekomen was. De magneet “trok aan” en “zette zich weer af” wanneer ik aan het wiel draaide. Ik keek wat rond in de ruimte, en zag een wirwar van verschillende onderdelen, liggend, hangend en staand door de gehele ruimte. Het waren radio-tuners, flessen met koperdraad er omheen gewikkeld, spoelen van koperdraad en diverse andere kunststof en metalen onderdelen, die eruit zagen alsof ze uit een oude radio waren gevallen.

De werkplaats van Leedskalnin bevatte ook kettingen, blokken en andere items die men zou kunnen vinden op een stortplaats. Sommige onderdelen ontbreken, dat wel. Foto’s waarop Leedskalnin aan het werk is tonen een statief, gemaakt van telefoonpalen, waarop aan de bovenzijde boxen zijn gemonteerd. Deze objecten, vind je echter niet terug op Coral Castle. Wat hier opvalt is, dat het blok koraal dat verplaatst wordt, te zien is aan de zijkant van het statief. Misschien had Leedskalnin het statief verplaatst, nadat het blog uit het fundament was getild. Een andere interessante constatering is dat het blok en de takel uit zijn werkplaats nergens te zien zijn op deze foto. In zijn werkplaats vond je verschillende spoelen met koperdraad, en er waren ook omhulsels van koperdraad. De één was van rond koper en de ander was van plat/vlak koper. In het verhaal dat bezoekers kunnen beluisteren op verschillende plekken van het complex, wordt gesteld dat Leedskalnin op een bepaald moment een raster van koperdraad in de lucht had hangen. Nogmaals kijkend naar de foto, dan ziet men een kabel die om het statief gedraaid zit, en loopt tot aan de grond. Misschien had het opgestelde statief meer te maken met de ophanging van zijn koperen raster, dan met de ophanging van het blok en de takel.

Ik heb geen twijfel, dat Leedskalnin de waarheid vertelde toen hij zei dat hij wist wat het geheimen van de oude Egyptenaren was. In tegenstelling tot degenen die de publiciteit hebben gezocht voor hun eigen, ontoereikende, maar politiek correcte theorieën, bewees hij het door zijn daden. Ik geloof ook, dat deze technieken herontdekt en in gebruik kunnen worden genomen ten behoeve van de mensheid. Edward Leedskalnin, goed of fout, had een klein probleem met het vertrouwen van. Deze werkwijze was niet ongebruikelijk voor een ambachtsman uit zijn tijd. Eigen technieken, zonder patent, zijn gevoelig voor diefstal, en daarom was het heel normaal dat hij zijn geheim trachtte te beschermen tegen nieuwsgierige ogen die het hadden kunnen stelen om ervan te profiteren. Ik geloof dat er genoeg aanwijzingen zijn om zijn techniek te kunnen repliceren. Het werd al één keer gedaan (sorry, twee keer), en ik weet zeker dat we dat nogmaals kunnen!

Originele artikel:
http://www.rense.com/general39/coral.htm

The Anti-Gravity Secret of Coral Castle
http://www.youtube.com/watch?v=o15_DQUm94s

Dit bericht is geplaatst in Leylijnen. Bookmark de permalink.

7 reacties op Het ongelooflijke mysterie van ‘Coral Castle

  1. tjen schreef:

    CW Leadbeater’s Astral Plane – Its Scenery, Inhabitants and Phenomena – Josh Reeves,

    Gravity, anti-gravity, Hitler, de nazis, vril, India, Atlantis, Tibet, monks, levitation, the vedas, Egypt, Giza, Stonehenge, megalithic structures, secrets and secret societies, ether, frequency, Coral Castle, vanaf min 3:44:00,

    http://www.youtube.com/watch?v=mukn7dJJHwA&feature=results_main&playnext=1&list=PLB6C3C1F99E9D5DB2

  2. tjen schreef:

    Josh Reeves – GR-5-3-12

    Frequenties, piezo electricity in rocks, ancient monuments and tempels, portals and stargates, vanaf min 0:13:00,

    Technology of the anunnaki, lasertechnology, kaballa, ancient temples frequenties and acoustic, tunes and the source, ancient sites were built to resonate, brick monoliths, Coral Castle, manipulate and sometimes create physical matter by using sound vibration frequenties that are used by the voice, keys of chants of the ancient Canaan area, vanaf min 0:20:00,

    Egypt, once was found a sarcophagus tuned at the frequentie of the human heart, ancient sites, portals to open up to ever who has the keys necessary to activate this energy, vanaf min 0:26:00

    Cahokia Mounds, Georgia Mounds, ancient Hebrews, Nephilim guys in the ancient ruins of Ohio valley, Ohio, Kentucky, Michigan, Somerville mounds, ‘The Nephilim Cronicles – A Travel Guide to the Ancient Ruins in Ohio Valey’ Fritz Zimmerman, vanaf min 0:30:00

    http://www.youtube.com/watch?v=r0C8U8f5rAs

  3. tjen schreef:

    Josh Reeves – GR-5-2-12 (Atlantis, Giza, Coral Castle, graviteit, levitatie vanaf min 1:30:00),

    http://www.youtube.com/watch?v=38xYltxxrhw

  4. tjen schreef:

    Coral Castle and the Templum of the Dome of the Rock and Vatican. Leedskalnin Ley Line,

    http://www.youtube.com/watch?v=aCUr7QCsz78&feature=results_video&playnext=1&list=PL13B2B26279204929

  5. tjen schreef:

    Opmerkelijk (en tevens enigszins grappig) is ook dat alle oude konstrukties waarvan men ‘officieel’ niet weet hoe, of door wie precies ze werden gebouwd (Giza en andere piramides, Baalbek, Stonehenge, enz, enz) zich uitgerekend op belangrijke gridpoints op leylijnen bevinden. Net zoals de grote kathedralen, de tempel van Marduk, enz, enz op dergelijke locaties werden gezet…..

    Overigens wordt de theorie, vermeld in de docu ‘The Anti-Gravity Secret of Coral Castle’, over de piramide van Giza, bijgetreden door meerdere ‘out-of-the-box-thinking’ natuurkundigen, lately. Die, opmerkelijk genoeg, niet (of niet meer) zijn verbonden aan universiteiten of een of andere ‘officiele’ instantie…..

  6. tjen schreef:

    ‘’We have only recently re-discovered Ley Lines that course with energy all over the earth. But did the ancient peoples know about them? Is there evidence they knew about them? Did they record any strange phenomena associated with them?’’

    http://www.youtube.com/watch?v=hpcqCentM2Y

    ‘Anti Gravity And The World Grid’,

    http://www.bibliotecapleyades.net/ciencia/antigravityworldgrid/ciencia_antigravityworldgrid.htm

  7. Pingback: BOINNK!!! | Geheime Krachten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *