GEHEIMEN VAN ANTARCTICA

GEHEIMEN VAN ANTARCTICA

Eigenaardige bedrijvigheid gerapporteerd bij het Vostokmeer

Introductie:

In onze laatste uitgave maakte ik melding van een recente bewering dat een JPL (Jet Propulsion Laboratory) satelliet een geheimzinnige en enorme koepel had ontdekt aan één uiteinde van het Vostokmeer op Antarctica. Dit werd medegedeeld op een persconferentie die bijgewoond werd door ongeveer 40 journalisten. Een woordvoerster van JPL deelde de aanwezigen mee dat het NSA (National Security Agency) de verantwoording hiervoor had opgeeist en dat zij (JPL) er niet langer bij betrokken waren. Op dat punt – zo wordt beweerd – werd de vrouw weggeleid door twee mannen en bleef de aanwezige pers in onzekerheid achter.

Er wordt ook beweerd dat niet lang daarna twee jonge vrouwen, die op ski’s over het ijs op weg waren naar het Vostokmeer, door Amerikaanse commando’s werden opgepakt en vervolgens in Nieuw Zeeland door een helikopter werden gedumpt. Dit voorval zette de Australische overheid er toe aan een officieel protest in te dienen bij de Verenigde Staten.

Ik hoorde voor het eerst van deze beweringen toen ik het 12e internationale UFO-festival 2003 in Laughlin, Nevada, bijwoonde. Normaal gesproken heb ik de neiging deze beweringen te zien als deel van het geruchtencircuit. Ik koos er echter voor om ze in een achterafkamertje van mijn hersenen op te slaan omdat ze afkomstig waren van een collega UFO-onderzoeker met een zekere reputatie. Bovendien was zijn originele bron een lid van het Amerikaanse leger die ik ook kende. Ze bleven dus in het achterafkamertje zolang er geen tastbaar bewijs opdook dat hen geloofwaardig maakte. Het was een opmerking die later naar buiten kwam van een andere onderzoeker die mij er toe aan zette dieper op deze zaak in te gaan.

Antarctica.

Europa-S8.

Geruchten over een zogenaamde geheime basis in Antarctica – door de mens gebouwd of door buitenaardsen (alsof de witte landmassa ooit door een verloren gegane beschaving bewoond werd) – doen al tientallen jaren de ronde. Mijn eigen onderzoeken naar dit soort beweringen – welke begonnen meer dan 25 jaar geleden – doen mij vermoeden dat iets, misschien van grote betekenis, op dit uitgestrekte en mysterieuze continent verborgen wordt gehouden voor de rest van de wereld.

Heel vreemd is bijvoorbeeld dat ik onder druk van buitenaf wordt gezet om af te zien van onderzoek en mij te weerhouden van publicaties betreffende zekere onderwerpen.

Slechts een paar jaar geleden werd ik gewaarschuwd op mijzelf te passen, nadat ik een ontmoeting had met twee functionarissen van het Amerikaanse atoomagentschap, die ontzet waren te horen dat ik van plan was een foto te publiceren van een nucleaire generator die uit een Amerikaans bevoorradingsschip op Antarctica werd gehesen.

Deze foto (zie boven) verscheen terecht in onze nov/dec 1998 uitgave. Hij behoorde bij een artikel met de titel ‘UFO’s in Antarctica’, geschreven door de Braziliaanse wetenschapper en Zuidpoolonderzoeker: Rubens Junqeira Villela.

Verscheide maanden later besteedde Andrew Pike in zijn ‘Space & Astronomy’ column aandacht aan het British Antarctic Survey (BAS) en het British National Space Centre’s Exobiology Committee (opgericht een jaar daarvoor, om buitenaards leven te bestuderen.) Dat leidde tot ons contact met een politieagent (Malcolm) in actieve dienst hier in Engeland.

Tussen 1994 en 1996 – voordat hij bij de politie in dienst kwam – diende ‘Malcolm’ aan boord van het RRS Bransfield, het Engelse Antarctisch onderzoeksschip. Dit is één van de twee ondersteunings- en bevoorradingsschepen. Het andere schip is de RRS James Clark Ross. Malcolm beweert dat hij er achter is gekomen dat er een zeer geheime Amerikaans/Britse basis bestaat in Antarctica. Dit gebeurde nadat hij getuige was van het lossen van materiaal uit een Amerikaans bevoorradingsschip onder ongewone omstandigheden. Hij beweert dat hij tijdens de terugreis naar de Falkland eilanden, drie wetenschappers hoorde praten over een basis met de naam: Europa-S8. Een vreemde naam omdat een basis in Antarctica gewoonlijk vernoemd wordt naar een ontdekkingsreiziger zoals Halley of Rothera.

Ofschoon er niets is waarmee we de verbinding kunnen leggen tussen het Exobiology Committee en Europa-S8, vertelt Malcolm dat hij later de kapitein van de Bransfield benaderde en hem vroeg of hij op de hoogte was van een basis met die naam. Hem werd te verstaan gegeven: “De basis die de Amerikanen daar samenstellen bestaat niet en als jij in er het vervolg nog één keer over praat, dan vlieg je naar huis zonder salaris en getuigschrift.”

Ik ben er van overtuigd dat Malcolm’s bewering oprecht is. Wetenschappers, zo lijkt het, waren inderdaad in die tijd betrokken bij een topgeheime studie in Antarctica. Maar Malcolm is niet de enige getuige van eigenaardige bezigheden in Antarctica.

In 1988 reisde auteur en UFO-onderzoeker Timothy Good naar Australië om een aantal persvoorlichtingen bij te wonen na de publicatie van zijn sensationele nieuwe boek: ‘Above Top Secret: The Worldwide UFO Cover-up,’ waarbij hij Peter Wright’s: ‘Spycatcher’ van de Australische bestsellerslijst verdrong. Tijdens één van die voorlichtingen verscheen Timothy in een talkshow op de televisie tezamen met de legendarische Britse ontdekkingsreiziger Sir Ranulph Fienes, die kort daarvoor zijn poging op had moeten geven om met twee man naar de Zuidpool te lopen.

Na de show vermeldde Sir Ranulph terloops een incident dat plaats vond tijdens hun beproeving. Een zo te zien ongemarkeerde helikopter verscheen uit het niets en terwijl die boven hen bleef hangen, galmde er een Amerikaanse stem via een megafoon naar beneden om hen te waarschuwen dat ze verdwaald raakten. Later toen de helikopter weer verdwenen was in de dichte mist van waaruit hij opdook, daagde het pas bij de twee mannen dat ze te ver weg zaten van een basis met een vliegafstand die het voor een helikopter mogelijk maakte om een retourvlucht te maken.

Kort na een gefilmd interview met Valery Uvarov, afdelingshoofd van het Russische departement van Nationale veiligheid en eveneens een spreker te Laughlin, vroeg ik hem nogmaals of hij gegevens was tegengekomen over eigenaardige activiteiten bij het Vostokmeer. (Hij had daarvoor – tijdens het interview – geweigerd er iets over te zeggen, toen ik hem daarnaar vroeg.) Valery brak abrupt zijn pas af en zijn gezicht werd zichtbaar bleek. Hij legde een hand op mijn borst, keek om zich heen en met een blik van oprechte bezorgdheid en angst in zijn ogen zei hij zachtjes: “alsjeblieft, ik kan daar niet over praten. Je moet het daar niet over hebben. Je moet niet praten over dat. De Nazi’s…”
De Nazi’s? Wat was dit nu weer? Zoekend naar woorden na deze opmerking en in zekere zin verward, vroeg ik: “is alles goed met je?

“Ja, ja alles is in orde, maar alsjeblieft we moeten hier niet over praten. En op dat punt zette hij zijn pas weer in en verdween in een gereedstaande lift.

Locatie van het Vostokmeer.

Mijn collega UFO-onderzoeker van zekere reputatie had geen gewag gemaakt van Nazi’s toen hij het over het JPL en het Vostokmeer had, dus waarom zou Valery uit vrije beweging die gevreesde naam gebruiken in een reactie op een open en vrij eenvoudige vraag over het Vostokmeer. Het was zowel verwarrend als raadselachtig.

Operatie High Jump.

Er zijn twee in de belangstelling staande gebeurtenissen welke betrekking hebben op de Nazi’s in Antarctica. Eén is gebaseerd op historische feiten, terwijl de andere voortkomt uit de hoek van de samenzwerings theoretici. Laten we eerst eens kijken naar het eerste feit.

In 1938 gaf Hitler opdracht voor verschillende wetenschappelijke expedities naar de Noord en Zuidpool. In een missie onder leiding van kapitein Alfred Richter dropte een watervliegtuig van de Nazi’s, in datzelfde jaar, honderden kleine vlaggetjes, met daarop het hakenkruis, in een met sneeuw en ijs bedekt gebied dat bevolkt was door Noorse wetenschappers. De Duitsers eisten het Queen Mary Land op uit naam van het derde rijk. De internationale gemeenschap leek machteloos om te reageren op deze inval en het nu genaamde Neuschwabenland werd toegevoegd aan het groeiend aantal in bezit genomen gebieden door het immer uitbreidende Nazi-imperium.

Neuschwabenland

Volgens de samenzwerings theoretici werden er binnen enkele maanden na de capitulatie van Nazi Duitsland, in mei 1945, plannen gemaakt om een vloot Amerikaanse schepen en manschappen naar Antarctica te sturen. Onder de codenaam ‘Operatie High Jump’ werd deze zogenaamde wetenschappelijke expeditie klaar gemaakt om in mei van het daarop volgende jaar te vertrekken, zo wordt beweerd. Het verhaal gaat dat de vloot bestond uit 4000 militairen, zes helikopters, zes Martin PBM vliegboten, twee zeewaardige bevoorradingsboten, dertien ondersteunings schepen van de Amerikaanse marine en een vliegdekschip. De geplande zes tot acht maanden durende expeditie stond onder toezicht van Washington en onder leiding van de beroemde Antarctische ontdekkingsreiziger admiraal Byrd. Terwijl de vloot op weg was ten zuiden van de Chileense kust, begonnen journalisten vragen te stellen of de samenstelling van deze opmerkelijke reeks mensen, uitrusting en gevechtsklare eenheid niet was bedoeld om een heel ander doel te dienen.

De Chileense pers zou later rapporteren dat de vloot voor anker was gegaan voor de kust van Neuschwabenland en dat een speciale eenheid, bestaande uit drie secties het binnenland was ingetrokken. Daar stuitten ze op ‘problemen’ en er vielen vele dodelijke slachtoffers. Binnen enkele weken na aankomst werden delen van de vloot die op de thuisreis waren voor de Chileense kust gezien. De slachtoffers waren volgens de beweringen talloos en verschillende schepen en vliegtuigen waren verloren gegaan.

In Europa deden vele geruchten de ronde. Volgens deze geruchten had admiraal Byrd in het bezette Duitsland aan Amerikaanse verslaggevers verteld dat “Het nodig was voor Amerika om defensieve actie te ondernemen tegen vijandelijke gevechtsvliegtuigen die afkomstig waren uit het poolgebied. In het geval van een nieuwe oorlog liep Amerika anders het risico om aangevallen te worden door gevechtsvliegtuigen, die in staat waren om van de ene pool naar de andere te vliegen met ongelooflijke snelheid.” Duitse kranten beweerden later dat admiraal Byrd in Washington ontboden was vanwege zijn uitlatingen.

Vanwege het ontbreken van officiële documenten en/of nieuwsberichten vanuit Amerika, moeten we de voorgaande beweringen van Duitsland en Chili over Operatie High Jump als uiterst dubieus zien. Daarenboven is er heel weinig bekend over de aanwezigheid van de nazi’s in Neuschwabenland.

Als een beroemd Antarctisch ontdekker was admiraal Byrd lange tijd een UFO-fan. Die interesse stamt naar verluidt af van zijn waarneming van een ijsvrije regio toen hij nog voor de oorlog tijdens een expeditie over Antarctica vloog. Het ziet er echter naar uit dat admiraal Byrd’s originele opmerkingen uit zijn verband zijn getrokken en dat hetgeen hij beschreef niet meer was dan een laag groen/blauwe algen die zoals bekend wel vaker verschijnen op het ijzige oppervlak als resultaat van een geothermische opwarming.

Een vermoedelijke (niet na te trekken) naoorlogse bewering van een Amerikaanse piloot is enkel aan dit intrigerende verhaal toe te voegen. Begin januari 1947, nadat hij meer dan 300 mijl had afgelegd, vloog luitenant commandant Bunger nabij de kust van Queen Mary Land en Wilkensland toen hij en zijn bemanning een totaal ijsvrije regio zagen. Er wordt beweerd dat hij zijn vliegtuig aan de grond zette dicht bij enkele ‘meren’ en ontdekte dat het water daarvan warm aanvoelde.

30 jaar later op 6 oktober 1977 publiceerde de krant ‘The Times’ het volgende korte nieuws: Zo’n zeventien meren zijn gevonden onder het Arctische ijs. De ontdekking is gedaan door Dr. G.K.A. Oswald en Dr. de Q. Robin van het Schotse Poolonderzoeks Instituut.

Dr. Richard Sauder PhD.

Naar schatting zijn zo’n 30.000 Nazi’s en hun familieleden naar Zuid Amerika gevlucht. Waarbij Argentinië en Chili de meest favoriete landen waren vanwege hun lange en historische banden met Duitsland en omdat er al een groot aantal Duitsers woonden. De gangen van slechts een handvol Nazi’s kon achterhaald worden. Dat dit er zo weinig waren komt onder andere ook doordat beide landen een regering hadden van neofascisten, die deze nieuwe immigranten een hand boven het hoofd hield.

Is het mogelijk dat enkele Nazi’s er voor gekozen hebben om naar Neuschwabenland te vluchten? Het is mogelijk natuurlijk, maar ik heb moeite om het te geloven. Waarom zou je een warm klimaat en de beschaving inruilen voor zo een koude en vijandige omgeving?

Als onderdeel van mijn voortdurende onderzoek naar deze en andere kwesties, heb ik hulp en advies gevraagd aan de auteur Dr. Richard Sauder PhD., een wereldberoemd Amerikaans expert op het gebied van ondergrondse en onder water liggende bases en tunnels. Nadat ik hem volledig op de hoogte had gebracht van de beweringen aangaande het Vostokmeer, was Richard zo vriendelijk om voor mij een artikel te schrijven waarin hij zijn eigen overwegingen weergeeft.

Gletsjers, Pinguïns en Mummies

Door Dr. Richard Sauder PhD

Ik ben absoluut niet verbaasd dat Valery’s gezicht zo wit wegtrok. Ik heb een tijdlang vreemde en obscure archieven nageplozen, waarin bewijs voorkwam dat mij er van overtuigde dat er op Antarctica iets ongewoons gebeurt, iets dat het algemene publiek niet mag weten.

Ik ben niet exact zeker over wat er gaande is, omdat ik geen black budget insider ben. Maar laat me je mijn beste favorieten toevertrouwen en haal daaruit wat het best bij jou past. (Houd in de gaten dat ik denk dat er gegronde reden is dat één of wellicht meer van hen heel dicht bij de waarheid komt.)

1. Graham Hancock, Michael Cremo en vele anderen hebben gelijk als ze beweren dat er andere menselijke beschavingen hebben bestaan in de verre oudheid. Wij zijn enkel de laatste (niet goed acterende en gewelddadige) beschaving in een aflevering van de menselijke soapserie hier op deze planeet. Er is voldoende bewijs in het geologische archief dat de polen niet altijd hebben gelegen op de posities waar ze nu liggen. Het is zeer goed mogelijk dat duizenden jaren geleden Antarctica bewoond was door mensen en dat er overblijfselen van een civilisatie bestaan.

Misschien vonden admiraal Byrd en anderen, dingen zoals boomstammen ingevroren in gletsjers, indrukwekkende ruines van geërodeerde piramides en zo voorts. Wat er ook aan de hand is, tot op de dag van vandaag lijkt er een soort van veiligheidsslot te zitten op veel van wat er op Antarctica gebeurt. Zou het kunnen dat vanwege deze zelfde reden de bibliotheek van Alexandrië en de Maya geschriften verbrand werden om zodoende bewijs te vernietigen van voorgaande civilisaties, wier grootheid kon concurreren met de onze of deze zelfs kon overtreffen?

2. Misschien zijn de geruchten over een heimelijke high-tech Nazi-staat in Antarctica wel waar, dat de tweede wereldoorlog niet eindigde op de manier zoals we allemaal op school hebben geleerd. Misschien zijn er hoogst bizarre onbekende zaken die niet opgelost zijn. Dus de fictie duurt voort zolang de geschiedenis ons een zonderlinge alternatieve werkelijkheid voorhoudt, een geschiedenis die ernstig afwijkt van de feiten zoals ze werkelijk zijn.

3. Misschien zijn wij niet alleen en zijn we dat nooit geweest. Misschien zijn er andere soorten op aarde, wier technische bekwaamheid de onze overstijgt. Misschien prefereren zij het leven in de Antarctische regio wel (en andere afgelegen gebieden zoals diep onder de zeebodem of diep ondergronds) om zo direct contact met ons te vermijden. Kijk naar de primitieve manier waarop wij elkaar afslachten en het milieu verzieken. Ik zie zeker goede redenen voor anderen om de aardse menselijke ondersoort te ontlopen.

4. Misschien is één van de echt grote ‘officiële’ geheimen wel dat het menselijke ras (of ondersoorten en lokale varianten daarvan) wijdverspreid is over het heelal. Misschien is het aardse menselijke ras wel een heel bijzonder lui, gewelddadig, door inteelt ontstaan en absoluut primitief exemplaar van dit mensdom. Dat zou nu een waarheid zijn die krachtig onderdrukt moet worden. Wellicht hebben andere menselijken van elders in het heelal, een buitenpost opgezet in Antarctica, – beter om jezelf te isoleren van de lokalen – om een wakend oog te houden op mogelijke moeilijkheden in de aardse sector.

5. Het is duidelijk voor mij dat er heel wat exotische natuurkundige en meteorologische verschijnselen plaatsvinden in de poolgebieden. Het aardse magnetische veld doet rare dingen daar, die leiden tot ongebruikelijke gyroscopische effecten, enz. Wat als er afwijkende wervelingen in het tijd-ruimte continuüm voorkomen? Wat als een bekende magnetische afwijking onder het Vostokmeer er mee te maken heeft? Wat als iemand iets onder het Vostokmeer heeft geplaatst om het aardse magnetische veld technisch te beïnvloeden om een specifiek afwijkend effect voort te brengen op het menselijke tijd-ruimte continuüm? Wat als dat effect werkelijk heel krachtig en heel bizar is, zoals het houden van de lokale menselijke ondersoort in een gesloten en eindeloos repeterende cyclus. Van een aan geheugenverlies lijdend, moordlustig ras in een nooit stoppende duikvlucht van primitieve onderlinge vernietiging en technologisch teweeggebrachte instorting van het milieu. (Zoiets als een miljoenen jaren lange opeenvolging van beschavingen wegvagende ijstijden). Het is beter de planeet aarde onder controle te houden en de menselijke ondersoort er van te weerhouden gezag over zichzelf uit te oefenen. Te voorkomen dat ze lang genoeg wakker blijven om te gaan begrijpen wat het betekent om volledig mens te zijn in plaats van domme, trage bruten met een voorliefde voor eeuwigdurende conflicten.

Locatie van het Vostokmeer.

Sommigen zullen denken dat mijn overwegingen zonderling zijn, maar bekijk het eens op deze manier: wat als de realiteit vreemder is dan mijn vreemdste idee? Ik begin het punt te naderen waarop ik mezelf zie als dolende in een doorwaakte nachtmerrie tezamen met de grote mensenmassa op deze planeet die in een vaste slaap verkeert, totaal onbewust!

Als ik aan de gemiddeld opgeleide persoon zou vragen hoe hij/zij denkt over het ontstaan van leven, religie, (in het bijzonder) de geschiedenis van de mensheid en van deze planeet, dan zouden er grote brokken naar buiten komen van wat hij/zij denkt dat juist is, maar die absoluut voor 100% fout zijn.

Als een insider heb ik een aardig gekleurd plaatje van wat volgens de beweringen ‘gefossiliseerde’ boomtakjes zijn, gevonden in Antarctica door de National Science Foundation (NSF) (Zij delen de lakens uit daar beneden tezamen met de Amerikaanse marine.) En hier komt het punt: het hout ziet er vers uit, zoals enigszins verweerde droge takjes van het soort dat je vandaag de dag kunt vinden op de bodem van het bos. In feite ziet het er zo vers uit, dat ik vermoed dat het helemaal niet gefossiliseerd is, maar dat het louter een paar duizend jaar oud is. De soort is: zuidelijk beukenhout (Nothofagus) en is verwant aan andere populaties beukenbomen op het zuidelijke halfrond, zoals in Zuid-Amerika, Tasmanië, Australië en Nieuw Zeeland.

Nothofagus

Toen je mij een aantal jaren geleden als spreker uitnodigde op de internationale UFO-conferentie te Leeds, heb ik je niet verteld dat ik een geheime opdracht had aan de universiteit van Leeds. Ik heb je toentertijd niet verteld dat er daar een professor is die een autoriteit is op het gebied van Antarctisch gefossiliseerd hout. Wij ontmoette elkaar en ik voelde haar aan de tand over de gegevens. Toen ik haar om een stukje van het daarvoor besproken hout vroeg, werd ze onmiddellijk erg argwanend en vroeg wat ik van plan was daar mee te gaan doen. “Ben je van plan een koolstofanalyse te doen?” vroeg ze. “Ja zeker mevrouw,” antwoordde ik. Waarop ze vervolgens weigerde mij een monster te geven.

Als dat hout gefossiliseerd was zouden alle koolstofverbindingen verruild zijn voor steenachtige mineralen. Als het niet gefossiliseerd was dan zou de koolstof nog aanwezig zijn en had ik het kunnen dateren. Stel je voor dat ik dat had kunnen doen met dat bepaalde monster en ik was met de koolstofanalyse uitgekomen op een ouderdom van 9000 of zelfs 50.000 jaar oud? Dat zou een hoop vooropgezette begrippen over de geschiedenis van Antarctica veranderen en ook de ideeën over ijstijden en de geologische geschiedenis van de aarde zelf. Er zou natuurlijk een hele reeks ongemakkelijke vragen opgesteld worden, betreffende het hoe en wanneer de Antarctische ijsplaat gevormd werd.

Ik heb de takjes gezien. Ze zijn echt genoeg. Wat vervolgens de vraag oproept: zijn de grote takken en de stammen waar ze vanaf komen ook gevonden? Zijn die soms verborgen gehouden voor de publieke toeschouwers? Ik vermoed dat dat het geval is.

Echter, het is een onbetwistbaar feit dat takken, stammen en wortels van de Nothofagus (zuidelijke beuk) zijn gevonden in het Beardmore gletsjergebied (Sirius formatie) zo’n 500 kilometer vanaf de Zuidpool. Bron: Lloyd H. Burckle en Edward M. Pokras, ‘implicaties van Pliocene overblijfselen van de Nothofagus (zuidelijke beuk) binnen 500 kilometer van de Zuidpool’ Antartic Science 3 (4): 389-403 (1991)

Dus als geologen ‘takken, stammen en wortels’ hebben gevonden is het dan zo onredelijk te veronderstellen dat ze meer hebben gevonden?

Er is nog veel meer documentatie van een beukenboompopulatie 300 mijl vanaf de Zuidpool. Geologen zeggen echter dat het miljoenen jaren oud is. Misschien is dat zo, maar er is één probleem: het hout in kwestie ziet er niet uit als zijnde miljoenen jaren oud. Het ziet er zelfs nog vers uit. De stukken die ik gezien heb zijn losjes ingevat in een kruimelig, droog en los sedimentbezinksel. We spreken hier niet van een rotshard fossiel, zoals een oeroud weekdier afgedrukt in kalksteen. In feite eerder het tegendeel. De ingesloten gefossiliseerde takjes zijn zo los ingebed in het gesteente dat je er moeiteloos met blote handen complete takjes uit kunt halen. Zit men in het nauw? Wie weet?

Ik heb ook een paar microscoopglaasjes verkregen van de National Science Foundation, die gemerkt zijn als: ‘Archeologen kijken naar fossielen in de droge valleien’
Archeologen houden zich bezig met menselijke overblijfselen en de overblijfselen van de menselijke cultuur. De gevestigde academische opvatting is dat er nooit een inheemse menselijke beschaving heeft bestaan in het Antarctisch gebied (al die sneeuw en ijs, begrijp je wel!) Niettemin heb ik twee microscoopglaasjes van de NSF, die voorkomen op de lijst van hun microscoopglaasjescatalogus.

Een andere afwijkende vondst – één die een duidelijker beeld geeft waarom archeologen zoeken naar fossielen in de droge valleien van Antarctica – komt als het resultaat van mijn ontdekking van een fascinerend document in een Chileens onderzoeksinstituut. Dit document laat doorschemeren dat er in de oudheid mensen aanwezig waren in het Antarctische gebied. De Chilenen baggerden enkele ondiepten voor de kust van Antarctica af en tot hun grote verrassing haalden zij enkele door mensen bewerkte stenen (speer) punten omhoog.

Misschien was er een menselijke beschaving in Antarctica en misschien was dat niet eens zo heel lang geleden, wellicht slechts enkele duizenden jaren terug. Misschien is de geschiedenis van de planeet die wij bewonen wel heel anders dan wat wij allemaal geleerd hebben – als kleine papegaaien – op school.

Misschien is dit grote geheim zorgvuldig bewaard gebleven binnen de heersende kliek, terwijl de rest van ons levenslang in onwetendheid wordt gelaten, eeuw na eeuw, millennium na millennium. In de hoop dat we het nooit zullen beginnen te begrijpen en de juiste vragen gaan stellen, laat staan dat we de verbazende antwoorden horen. De meeste van ons zijn getraind om net wijs genoeg te zijn om de gaatjes in hun ponskaart te prikken in de prikklok van hun georganiseerde ‘meesters,’ maar net niet wijs genoeg om echt na te denken en de puntjes met elkaar te verbinden om zo de omtrek te tekenen van onze mentale gevangenis. Want als je eenmaal bekend bent met de omtrek, beginnen ook de gevangenisbewaarders je op te vallen en de gevangenisdirecteuren en dan is het spel uit.

Net als jij Graham, blijf ik overtuigd van de verhalen over Nazi’s in Antarctica, maar ik kan je een paar anekdotes vertellen die wellicht interessant zijn voor je lezers.

Kort geleden had ik het geluk een gesprek te kunnen voeren met Madeleine Rodeffer. In februari 1965 zag en filmde Madeleine een UFO buiten haar huis in Silver Springs, Maryland, in het bijzijn van UFO-contactpersoon George Adamski en andere niet bij name genoemde getuigen. Madeleine sprak vaak over het feit dat ze obscure figuren door de patrijspoorten naar buiten had zien kijken. Toen ik hier op doorvroeg voegde ze er iets nieuws aan toe, ze vertelde mij dat de gezichten van deze figuren mensachtig en van ongeveer 20 tot 30 jarige waren en ze hadden allemaal één ding gemeen: hun haar was kortgeknipt – “als militairen” – zei ze.

Tijdens een recent ontvoeringsgeval hier in Texas, herinnerde de knaap in kwestie zich dat hij een vreemd embleem binnen in het voertuig had gezien. Toen hij het schetste was het een hakenkruis omringd door goud gekleurde sterren. Je vraagt je af…

Ik wil besluiten met het beschrijven van mijn recente bezoek aan het Antarctic Supply Associates (ASA) welks hoofdkantoor ligt in de buitenwijken van Denver, Colorado. Als een niet regeringsagentschap heeft het ASA een publiek archief. Toch heeft het wetenschappers in dienst en werken ze nauw samen met de Amerikaanse marine en de National Science Foundation. Ik ontmoette daar de directeur van ASA en ik vroeg hem of het mogelijk was dat een antieke beschaving ooit Antarctica bewoond had. Hij adviseerde mij te spreken met een geoloog die toevallig gevestigd was in een kantoor in het zelfde gebouw. Toen ik zijn kantoor binnen kwam, was ik verrast een grote Egyptische sarcofaag te zien die dicht bij een bureau stond. Het bleek dat de geoloog samen werkte met de National Science Foundation en zijn onderzoek was puur gericht op Antarctica. Toen ik hem dezelfde vraag stelde zei hij mij dat het denkbaar was dat Egyptische hiërogliefen van duizenden jaren oud op een dag op zouden kunnen duiken in Antarctica. Een tamelijk zonderling antwoord, vind je niet?

 

Tot slot wil ik nog opmerken dat ik voldoende heb gezien om te vermoeden dat er meer interessante dingen in Antarctica zijn dan enkel gletsjers en pinguïns.

Gletsjers en pinguïns.

Dr. Richard Sauder, PhD.

Overgenomen van:
http://www.ufowijzer.nl/tekstpagina/GeheimenVanAntarctica.html

Lake Vostok

embedded by Embedded Video

Hollow Earth Revealed- Series
http://www.youtube.com/watch?v=3e__-Wjb–E&feature=related

Antarktis- Artefakte alter Kulturen
http://www.youtube.com/watch?v=wNGUpWHesnk&feature=related

The Untold UFO War in Antarctica

Dit bericht is geplaatst in Holle Aarde Theorie. Bookmark de permalink.

3 reacties op GEHEIMEN VAN ANTARCTICA

  1. tjen schreef:

    Leon; Dr Kent Hovind,

    ‘’Dr. Kent Hovind gaat in op de gevaren van de evolutiefilosofie. Zo vinden o.a. het Nazisme en het Communisme hun wortels in de evolutiegedachten.’’…..

    ‘’…..• Veel mannen hebben hun destructieve filosofieën gebaseerd op evolutie o.a.
    – Adolf Hitler
    – Joseph Stalin
    – Pol Pot
    – Benito Mussolini
    – John D. Rockefeller
    • Ze gebruiken evolutie als excuus om anderen te onderwerpen’’……

    Bedoelt hij daarmee dat massamoordenaars hun inspiratie en gedachten vinden in de theorieën van aristochraat , member van de linnean society, en priorijgrandmaster darwin (Hoofdletters Haperen Soms) en daardoor van god los zijn? Is het dan daarom dat hij niet enkele woordjes wijdt aan constantijn, karel, columbus, godefrieden en leopolds, isabel en fernandel en vele malen te groten, inquisitiedominicanen en vele anderen? Is de ene genocide de ander niet? Of meer christelijk geïnspireerd dan de andere? Hovind, help me out pleazze…..

  2. leon schreef:

    ik denk dat het al een keer tegen u gezegt is maar probeer is naar meneer Kent Hovind te luisteren ( hij beweert namelijk dat de aarde niet ouder kan zijn als 10 000 jaar) ik moet eerlijk toegeven dat hij op heel veel vlakken gelijk heeft

    zoek op Kent Hovind – Leeftijd van de aarde seminar !

    ik hoop dat u de tijd neemt naar hem te luisteren en niet gelijk uit te schakelen maar gewoon is luisteren wat hij te zeggen heeft ook hij zit niet voor niets vast voor belasting ontduiking het zelfde als micha kat vast zit !

    • Kent Hovind ken ik, en staat ook op de site – toets ‘Kent Hovind’ in bij zoeken..

      Die man heeft het idd over een Jonge Aarde, en in het meeste van wat hij zegt kan ik me wel in vinden..

      En idd werd hij net zoals Micha kat MONDDOOD gemaakt door hem even uit de weg te ruimen (gevangen zetten onder valse voorwendselen)..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *