Matthew Delooze 23 – “De gelijkenis van de Smerige Witte Bus”

Click here for the English version

Hetgeen Matthew u te vertellen heeft, zult u pas kunnen begrijpen wanneer u de serie van vooraf aan gevolgd hebt – Klik hier voor deel 1

Matthew Delooze 23 – “De gelijkenis van de Smerige Witte Bus” (2009) (Uitleg 2012)

Ik was net naar de opticien geweest na vele jaren uitstel, en voor het eerst in mijn leven liep ik met een bril. Ik reed de weg op en sloot aan voor een verkeerslicht. Ik merkte dat ik een aantal meter achter een grote Smerige Witte Bus stond. Er zaten Franse nummerplaten op. Iemand had iets in het vuil op de achterdeuren van het busje geschreven. Weet je wat ik bedoel? Vele grapjassen schrijven weleens iets op vieze auto’s, en dan vooral op Smerige Witte Busjes. Termen als ‘was mij’ of ‘ook verkrijgbaar in het wit’, etc. Je zult wel weten wat ik bedoel of niet? Deze Witte Bus was dan ook ‘echt’ smerig, maar ik zag dat er iets in het vuil geschreven stond. Hoe dan ook, ik reed iets verder naar voren, omdat ik wist dat ik in staat zou zijn om het te kunnen lezen met mijn nieuwe bril op.

Welnu, op deze grote bus stond ‘Shuusshh Binnen Slapen Asielzoekers – Niet Storen AUB‘ geschreven in het vuil. Nou, ik begon me toch te giechelen en ik besefte, dat ik het waarschijnlijk niet eens had kunnen lezen als ik mijn nieuwe bril niet had gedragen. Ik stopte met lachen toen ik nadacht over wat ik zou doen als het ‘teken’ echt was, en er daadwerkelijk asielzoekers achterin die Smerige Witte Bus lagen te slapen. Hoe dan ook het licht sloeg op groen en we reden beide weg. Ik volgde de Smerige Witte Bus op zijn weg.

Terwijl ik verder reed kon ik mijn gedachten maar niet afhouden van de woorden die op de deuren van het voertuig stonden, en begon te denken dat als er werkelijk asielzoekers in het busje zouden slapen dan zou het niet juist zou zijn om op de deur te kloppen om de asielzoekers te vertellen dat ze waarschijnlijk hun gewenste bestemming bereikt zouden hebben, en dat het tijd was om uit het Smerige Busje te komen. Ze zouden immers iemand nodig hebben gehad die hen zou komen vertellen dat ze aangekomen waren in hun vermeende asielzoekers land (Engeland), en aangezien ik degene was die het ‘teken’ had gezien, omdat ik mijn nieuwe bril droeg, dacht ik dat het misschien wel mijn taak was om hen ook daadwerkelijk te wekken. De bestuurder van het busje wist natuurlijk niet dat hij asielzoekers achter in de bus had. De bestuurder probeerde waarschijnlijk gewoon zijn boterham te verdienen met behulp van de bus, en de asielzoekers hielden zich alleen maar schuil in de bus om zo te proberen op hun plaats van bestemming te komen. Voorzeker, zij wilde natuurlijk niet de rest van hun leven anoniem achterin een Smerige Witte Bus doorbrengen, levend zonder zelfs maar een clou te hebben over waar ze zich daadwerkelijk bevonden dacht ik?

Ik dacht er nog eens over na en ik dacht in mezelf dat als ik op de deuren zou bonken om ze wakker te maken dat degene die daar daadwerkelijk lagen te slapen mij waarschijnlijk wel dankbaar zouden zijn dat ik ze gewekt had. Misschien zouden ze me wel bedanken omdat ik degene was die ze in feite vertelde dat ze niet nog langer ineengekrompen achter in het busje hoefden te blijven. Misschien werd ik wel als held gezien voor het wekken van deze mensen en misschien zouden ze mij zelfs wat opvrolijken?

Toen dacht ik ‘wacht eens even’, misschien wel, dat als ik op de deuren bonk om hen te wekken dat ze misschien wel denken dat ik iemand van de autoriteiten ben en dat ze mij dan aanvallen omdat ik iets zou doen waarvan ze eigenlijk niet wilden dat ik dat deed, zij lagen daar immers lekker en veilig te slapen in hun stinkende Smerige Witte Bus. Niemand wist dan wel niet echt ‘wie wie was’ of waar ze vandaan kwamen, maar ze voelden zich veilig badend in het vuil zo lekker samen bij elkaar.

Misschien wel, dat als ik een dreun op de deuren zou geven, dat ze dan door mijn actie in angst in elkaar gedoken zouden zitten achter de genoemde deur, want het was, op dat moment, hun enige wereld. Ik begon me zorgen te maken over wat ik er nu werkelijk aan zou moeten doen, en dat kwam allemaal alleen maar, omdat ik het ‘teken’ zag die ik van tevoren niet kon zien. Als ik niet naar de opticien zou zijn geweest dan had ik niet eens gezien hoe Smerig het Witte Busje wel niet was en had waarschijnlijk ook hetgeen dat op deur geschreven stond niet opgemerkt. Misschien wel, dat als ik op de deuren zou bonken, of ze zelfs zou proberen open te maken, dat ze mij een dreun en een schop zouden geven om langs me heen te kunnen komen. Ik dacht dat ze wel eens gruwelijk lelijk tegen me zouden kunnen doen omdat ze mij zouden zien als hun vermeende vijand. Ik verzon dat niet, maar was bereid om het te riskeren.

Wat zou ik moeten doen? Ik begon er eigenlijk al spijt van te krijgen dat ik de bril droeg en vroeg me al af of ik mijn ijdelheid verloren had, als ik niet naar de opticien zou zijn gegaan, dan zou ik niet eens geweten hebben dat er een aantal mensen lagen te slapen, in hun eigen kleine wereldje, achter die deuren van die bus.

Ik maakte me zorgen en was bedroefd over het lot van deze asielzoekers. Mijn hart besloot dat ik ze moest helpen, maar omdat ik al te lang twijfelde, was de bus doorgereden, en bevond zich inmiddels al verderop in de straat en er zat een grote vrachtwagen tussen ons in, die mijn uitzicht blokkeerde. De Smerige Witte Bus verdween zelfs nog verder uit het zicht, omdat de vrachtwagen voor me langzamer ging, en was al snel buiten mijn bereik. Nu kon ik niet eens meer op de deuren bonzen, zelfs niet als ik het gewild zou hebben. De asielzoekers, als het al ‘echte’ asielzoekers waren in een dergelijk voertuig, lagen achterin waarschijnlijk alweer te slapen.

Ik dacht na over mijn besluiteloosheid, mijn lafheid en mijn fouten en bestrafte mezelf omdat ik de Smerige Witte Bus had laten ontkomen.

Het bleef maar in mijn gedachten rondspoken en diezelfde nacht had ik een droom waarin ik de Witte Bus weer zag. Ik zag weer het teken op de deuren. Maar in mijn droom, zette ik een grotere vliegeniersbril op en ik vloog hoog de lucht in waardoor er van de grote Smerige Witte Bus niets anders overbleef dan een puntje en terwijl ik nog hoger en hoger ging veranderde de scène tot een ‘Grote Vuile Planeet Aarde’.

De slapende asielzoekers achterin het busje veranderden tot het ‘Gehele Menselijke Ras’. De hele verdomde vuile planeet zat vol met asielzoekers. Juist ja, in plaats van dat ik een paar meter achter een Smerig Wit Busje reed was ik nu ineens honderden mijlen omhoog gegaan, de hemel in, en keek nu neer op miljoenen vuile asielzoekende mensen. Het was precies hetzelfde scenario, maar dan met andere ‘vuile’ vervoermiddelen.

Hoe dan ook … vanwege mijn gezichtsvermogen kon ik duidelijk zien dat er op de Mount Everest enorme woorden in de rots waren gehouwen, wat verlicht werd met enorme schijnwerpers, met de tekst “Shusshhh, Hier Slapen Waarheidszoekers Niet Storen AUB‘”

De droom begon te vervagen en ik kwam weer terug op aarde. Ik verzamelde mijn gedachten en dacht direct aan die ene Smerige Witte Bus en ik herinnerde me ook nog aan de arme asielzoekers. Ik herinnerde me de grote vrachtwagen die het zicht belemmerde tussen het busje en mijn voertuig. Ik zwoer mezelf om nooit meer vast komen te zitten achter zo`n verdomde vrachtwagen. Ik herinnerde me dat de chauffeur sneller was gaan rijden, met een lading slapende asielzoekers achter in het busje. Ik dacht bij mezelf, de volgende keer dat ik in een dergelijke situatie beland, dan zal ik niet aarzelen om de deur te openen. MAAR, dan zal het niet de vuile achterdeur zijn die vol met grappen was beklad, maar dan zal het de bestuurders deur zijn die ik openen zal, en laat de asielzoekers lekker slapen, als dat is wat ze echt willen, maar ik zal zeer zeker nooit meer aarzelen om de bestuurders deur te openen om hen te vragen wie hun verdomme dan betaald en waar dat ze de passagiers eigenlijk heen brengen. Ik geloof dat ik ze dat toch wel verschuldigd ben.

Mathew Delooze (2009, geactualiseerd en uitlegt in 2012) 

“De gelijkenis van de Smerige Witte Bus” (2012)
Update en uitleg (2012)
(Versie een)

De opticien representeert de genezer en het uiteindelijk verkrijgen van een bril genas de spiritueel blinde. ‘Ik’ en Matthew stonden symbolisch voor het inzicht en het zicht was een geschenk van god / eenheid (Niet voor mij persoonlijk het geldt voor allen). Al deze dingen komen samen (rood stoplicht betekent openbaring / veranderende richting) De ‘Bus’ staat voor ‘een tempel’ van de godsdienst of van de ‘waarheidsbeweging’. Wit betekent dat het in zijn geheel goed is, maar Vuil betekent dat het aangetast en beschadigd werd met slechte bedoelingen. ‘Het is Vuil’. OK?

De asielzoekers vertegenwoordigen de zoekers naar God in een tempel, of de zoekers naar waarheid binnen de waarheidsbeweging. De asielzoekers en tempel aanbidders zijn op zoek naar waarheid / verlossing. De bestuurder van de bestelwagen verdient zijn loon door de bus met waarheidszoekers te besturen en hen te brengen naar hun vermeende waarheid / verlossing. De chauffeur staat voor een hoog geplaatste binnen de waarheidsbeweging of een hoge priester in een tempel. OK?

Het ‘Niet Storen’ bordje op de bus werd geschreven door de asielzoekers. (Waarheidszoekers of God zoekers / aanbidders). De ‘jokers’ zijn de ontrouwe leden onder de waarheid / tempel gelovigen zelf. OK?

De Ziener ziet het teken, overziet de situatie, en beslist wat ze eraan/ermee kunnen doen. De ziener betwijfeld of de asielzoekers de hulp wel zullen accepteren die verkregen werd door de bril van de ziener, en denkt na over de vraag of ze hen moeten wekken door te bonzen op de deuren of niet.

De vrachtwagen die tussen het busje en de ziener kwam representeert een ‘zware last’ bestaande uit spirituele bagage, en blokkeerde de weg / het pad. Het vertegenwoordigt het ‘aardse’ obstakel op het pad van de ziener, en of deze ook daadwerkelijk moet ingrijpen om de slapende ‘asielzoekers’ in de ‘bus’ te wekken. OK?

Dat het busje met asielzoekers uit het zicht verdwijnen representeert dat ze daadwerkelijk uit het zicht ‘worden verdreven’ door de bestuurder van de Witte Bus. (Degene met een hoger aanzien binnen de waarheidsbeweging / de hogepriester).

De droom is de plek van het onbeperkte bewustzijn (zonder Aardse bagage) De ‘Vliegeniersbril’ vertegenwoordigt het recht om zulke dingen te mogen zien. Het zijn hulpmiddelen van een hoger niveau voor spiritueel inzicht. (Om het grotere plaatje te zien). Het ontdekken van de ‘Mount Everest’ staat representatief voor een enorme uitdaging, de allergrootste in deze wereld. OK?

Het teken op de ‘Mount Everest’ werd geschreven door de manipulatoren van het menselijk ras en vertegenwoordigt het “huidige ware collectieve bewustzijn van de mensheid”.

Na de droom besluit de ziener dat de beste manier van handelen om ALLE slapende asielzoekers / waarheidzoekers en aanbidders te helpen is door, het daadwerkelijk aan de bestuurders (priesters / webmaster) van alle voertuigen (bewegingen / Temples) te vragen, of alle asielzoekers er feitelijk ook in liggen te slapen en zich verbergen, en waar dat ze nu daadwerkelijk naartoe worden gebracht.

Dank U
Matthew Delooze 13 maart 2012

…………………………..

Ik schreef het grootste deel van deze gelijkenis in 2009. Ik heb nu voorzien van een verklaring en het is inmiddels mijn tweede gelijkenis ik uitgelegd heb in 2012. De eerste die ik deed was de gelijkenis van de dronken man.

Ik hoop oprecht dat je iets haalt uit deze twee gelijkenissen. Ze werden in het verleden met de beste bedoelingen verzonden en werden nu in 2012 met dezelfde oprechtheid toegelicht. Het is gewoon iets wat ik moet doen.

Ik realiseer me ook dat er velen zullen zijn die niet over mijn gelijkenissen na zullen denken, dat deden ze zeker niet voor de eerste keer, maar ik zeg je eerlijk en bescheiden dat ze zichzelf ermee tekort zullen doen naar mijn mening.

Ik schrijf op vele niveaus, en elk niveau kent gelijktijdig verschillende betekenissen. Ik heb het altijd zo gedaan. Als je de gelijkenis nu hebt kunnen volgen, dan moet je mijn andere geschriften maar eens doornemen want die werden / zijn op dezelfde manier geschreven. (Of ik zweef gewoon boven de bloedige twist levende in een wolk in koekoeksland!) Ik vind dat de meeste waarheidzoekers er een potje van maken en er meestal alleen maar een paar regels tussenuit pikken om over te roddelen of voor de sensatiezucht. Dat zijn helemaal geen echte ‘waarheidzoekers’.

“De waarheidzoekers zoeken naar drollen van een Yeti om het bestaan van de Yeti mee te kunnen bewijzen, maar zouden de Yeti doden en opeten zodra ze de ware Yeti zouden vinden” Laten we daarom dan ook maar hopen dat de waarheidzoekers de Yeti nooit zullen vinden hè?”

Hoe dan ook, ik vind het niet erg boven de bloederige twist draaien, zolang ik de mensen maar bereik die ik ook wens te bereiken. Ik ben een lange weg gegaan om hen te bereiken en schreef inmiddels dan ook al vele stukken. Inderdaad, symbolisch gezien, heb ik de veren van de Benu Vogel een lange tijd geleden al uitgespuugd, lang geleden al, zelfs voordat ik anderen suggereerde om hetzelfde te doen. Als ik dat niet had gedaan dan had ik ook dergelijke geschriften niet op kunnen stellen. Dat is verdomme alweer zo lang geleden dat zelfs degene die rondliepen in ‘de dagen van Noach’ zich nog verhalen herinneren over het uitspugen van “de veren van de Benu Vogel”.

Maar er is altijd een probleem bij het schrijven op verschillende niveaus, en dat komt gewoon omdat je het eerst zelf moet ‘zien’ op verschillende niveaus, of op zijn minst moet je geleid worden. Een ander probleem is, dat degenen die niet eens op verschillende niveaus kunnen lezen, nooit zullen weten dat er in feite verschillende schrijf niveaus bestaan.

“Zij zouden de Smerige Witte Bus nooit zien staan, laat staan dat ze zouden zien wat erop geschreven stond”

Daarom telt de grotere betekenis die wordt weergegeven net zo goed voor ‘op een andere planeet’. Dus zelfs de basiskennis van gelijkenissen zullen nutteloos zijn zolang de auteur ze niet uitlegt, of zelfs wanneer de lezer geen interesse heeft om te proberen met lezen voorbij het niveau te komen van het geest dodende onderwijs die ze ontvingen in dit “klote gat” de wereld. Deze mensen zullen Matthew Delooze, of hen die hem zonden, nooit begrijpen. (Zelfs niet als het de elfjes op de bodem van de tuin waren die hem hebben gezonden). Ik kan op één niveau laten zien hoe ongeschoold dat ik ben, maar dat toont bij de beter opgeleide alleen maar aan, hoe slim dat ze werkelijk zijn.

Hoe dan ook, ik dank je voor het doorbrengen van je tijd met mij over de gelijkenis van de Smerige Witte Bus. Ik kan alleen maar adviseren, met een groot hart en uitgestrekte arm, dat wanneer je werkelijk een asielzoeker bent, dat je dan werkelijk een paar minuten ‘wakker’ dient te worden. En mocht dat lukken, gebruik dan je ogen en open je mond, en vraag de chauffeur van de Smerige Witte Bus (en het maakt niet uit van wie de Bus is) waar dat ze je nu daadwerkelijk naartoe brengen. Het zou kunnen zijn, als je ook daadwerkelijk een antwoord krijgt, dat je niet eens naar die plek toe wenst te gaan, omdat daar helemaal geen asielzoekers te vinden zullen zijn. Misschien zelfs wel dat je er ‘te voet’ sneller zou zijn geweest! Soms moet je echt willen ‘om Dorothy Gale te zijn’ door werkelijk te zeggen dat er geen plek zo fijn is als thuis, maar alleen dan, als dat ook is waar je werkelijk heen wilt.

Dat mijn liefde over jullie allen mag neerdalen.

Matthew Delooze.
13 maart 2012.

Klik hier voor het volgende deel

Originele artikel:
http://matthewdelooze.blogspot.com/2012/03/parable-of-dirty-white-van-explained.html

Dit bericht is geplaatst in Matthew Delooze. Bookmark de permalink.

Één reactie op Matthew Delooze 23 – “De gelijkenis van de Smerige Witte Bus”

  1. Pingback: Matthew Delooze 23 – “The Parable of the Dirty White Van” (Explained) | hetuurvandewaarheid.info

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *