‘Digivaardig & Digibewust’: totalitaire burgercontrole en de ‘War on Privacy’

 Dit artikel werd eerder al op 05-12-09 gepubliceerd op Anarchiel.com en wordt hier met toestemming van Jim Beam nogmaals onder de aandacht gebracht.

Klik hier voor de andere stukken van Jim Beame

‘Digivaardig & Digibewust’: totalitaire burgercontrole en de ‘War on Privacy’

Balkenendes nieuwste speeltje ter controle van de burger en regulering van de poel des verderfs die internet heet, gaat schuil onder de naam ‘Digivaardig & Digibewust.’ Officieel zou staatssecretaris Heemskerk van Economische zaken met dit actieprogramma de digitale kloof willen dichten tussen internetgebruikers en mensen zonder digitale vaardigheden. Prachtig natuurlijk als daar alleen maar de bestrijding van digibetisme mee wordt bedoeld. Maar het groots ingezette actieprogramma Digivaardig & Digibewust gaat veel verder dan enkel het aanleren van technische computervaardigheden. Burgers moeten onderdeel gemaakt worden van een maatschappelijk totaalconcept.

De overheid, corporaties (mammoetbedrijven) en banken – drie gezichten van dezelfde elitaire club – willen tezamen dat burgers digitale vaardigheden ontwikkelen zodat zij optimaal gebruik gaan maken van hun digitale diensten en producten. En dat zo spoedig mogelijk volgens een gedeeld, gecentraliseerd en internationaal gekoppeld systeem met gebruikmaking van het persoonsnummer voor ‘identificatiemanagement.’ Dit biedt de betrokken partijen niet alleen een betere concurrentiepositie en meer winsten, maar bovenal ‘transparantie’ van de burger en als gevolg daarvan meer vat op hem dan ooit te voren.

Daarop moet hij eerst mentaal worden voorbereid. De grootste belemmering – zijn verstokte vasthouden aan privacy – moet om. De burger moet meer vertrouwen krijgen in de overheids-, bank- en corporatiediensten. Een charmeoffensief is noodzakelijk. Burgers moeten leren onderscheid te maken tussen ‘betrouwbare’, ‘veilige’ informatie en diensten – zoals de voorlichtingssites van de Ministeries of webpagina’s van de ‘kwaliteitskranten’ – en onbetrouwbare of ‘onveilige’ diensten en informatie zoals op alternatieve nieuwssites met – in de woorden van staatssecretaris Heemskerk – hun ‘indianenverhalen’. Angst is bij deze overheidsinstructie een probaat middel. De woorden ‘voor uw veiligheid’ en ‘gevaren’ komen tot dusver in de overheidsinformatie over Digivaardig & Digibewust onevenredig vaak voor. Oplettende burgers worden bovendien aangespoord zelf hun steentje aan deze ‘veiligheid’ bij te dragen, zoals we verderop zullen zien.

De waarheid komt van officiële organisaties, de kranten, hun journalisten en wetenschappers
Speciaal opgeleide professionals maken de burger vertrouwd met de laatste mediafoefjes, instrueren in ‘informatievaardigheden’ als het selecteren en evalueren van de juiste, ‘betrouwbare’ informatie en gaan met hem in discussie over zaken als veiligheid en privacy. In het kader van Digivaardig & Digibewust opgezette overheidssites als Mijn Digitale Wereld en “Internet Boot Camp moeten burgers gewennen aan het online communiceren met de overheid, banken en corporaties en de illusie oproepen van betrouwbaarheid en bescherming. Mijn Digitale Wereld stelt op haar site onder het kopje “betrouwbaarheid van informatie”: “Iedereen kan in principe iets op internet zetten:… ” Om erachter te komen of het ‘feit’ of ‘fictie’ betreft stel je de volgende vragen, luidt de instructie: “Is het duidelijk van wie de informatie afkomstig is? Gaat het hier om een organisatie, een journalist, een wetenschapper of ander individu? – [‘feit’ of ‘fictie’] Is de bron betrouwbaar? Wat is het voor organisatie? Wordt er verwezen naar kranten/boeken/universiteiten?”

Het lijkt alsof het antwoord op de vragen eigenlijk al in de manier van stellen is verwerkt: Is informatie betrouwbaar als hij níet afkomstig is van een journalist, wetenschapper of officiële organisatie? Als de schrijver níet verwijst naar de officiële kranten, de reguliere universiteiten of bepaalde boeken? Als de informatie afkomstig is van een gewone, maar kritische burger die zélf op onderzoek uitgaat en zijn boerenverstand gebruikt? De drukbezochte nieuwssite NU.nl wordt – in tegenstelling tot alternatieve ‘internetfora’ – door de Digiraad in het op de site bijgevoegde filmpje aangekondigd als zeer betrouwbaar “want als je de colofon raadpleegt blijkt dat daar allemaal redacteuren werken”, zegt Imke Leenders van de Digiraad tegen een ontvankelijk schoolmeisje, geassisteerd door een rolmodel uit “Goede tijden slechte tijden.” (NU.nl staat echter bij bloggers bekend als een site waar het nieuws op grote schaal gecensureerd en gemanipuleerd wordt. Zelfs op de site van Tros Radar schenkt men er aandacht aan). Eerder, tijdens een privacydebat met Elco Brinkman op 27 januari in de Rode Hoed, sprak Imke al namens de jongeren uit, dat privacy voor hen geen issue meer zou zijn.i

In het gevaarlijke bos van het Internet biedt de betrouwbaarheid van uw overheid uitkomst
Allerlei heimelijke gevaren loeren vanuit hun hinderlaag dag en nacht op hun digi-onbewuste slachtoffers. Het herkennen van gevaren en risico’s was de oorspronkelijke doelstelling toen het programma, destijds nog onder de noemer Digibewust, in 2006 het leven zag. Dit appelleren aan angst viel erg op en is daarom later iets afgezwakt.

De folder van het Ministerie van Economische Zaken getiteld “Vaardig, veilig en vertrouwd in de online wereld” vermeldt als doelstelling dat burgers zich bewust moeten worden van de mogelijke gevaren van het gebruiken van digitale middelen, en wat ze er tegen kunnen doen. Onder de noemer ‘vertrouwd’ gewent de campagne burgers aan de gepropageerde betrouwbaarheid van deze middelen en websites, want zoals eerder gezegd, betrouwbare middelen en websites zijn er gelukkig ook: dát zijn producten als het Elektronisch Patiënten Dossier, internetpagina’s van de overheid en kwaliteitskranten. In het in 2008 uitgegeven “Gezinsboekje bedwing het web” wijst de overheid op de noodzaak het schijnbaar ontembare internetmonster te bedwingen, vooral als het gaat om het gevaarlijke downloaden. Hoewel downloaden voor eigen gebruik op het moment van uitgave niet strafbaar was, waarschuwt de overheid voor het tegendeel (NU.nl 25-02-08).

“Het programma Digivaardig & Digibewust maakt onderdeel uit van het Europese Insafe netwerk. Insafe promoot bewustwording rond veilig internet in Europa en wordt mede gefinancierd vanuit het Safer Internet Programma van de Europese Commissie” vermeldt de folder van het ministerie. “Als je een activiteit op het internet hebt gevonden waarvan je verdenkt dat deze illegaal is, negeer deze dan niet maar rapporteer dit aan je nationale hotline” valt er te lezen op de aan Insafe verbonden “International Association of Internet Hotlines”.ii Via de toegevoegde knoppen kun je vervolgens jouw eigen ‘verdachte’ aangeven.

Digivaardig & Digibewust is belang van overheid, internationale banken en corporaties
Het burgerbelang van “Digibewust & Digivaardig” tegenover het belang van de (internationale) corporaties wordt uiterst twijfelachtig als we kijken naar de betalende ‘founding partners. De ‘Founding Partners’ bestaan uit ondermeer Microsoft, UPC, de brancheorganisatie voor de entertainmentindustrie NVPI, KPN, IBM – verantwoordelijk voor volkstellingen, voorzag de holocaustslachtoffers van persoonsnummers en thans promotor van de onderhuidse verichipiii – Stichting Internet Domein Registratie Nederland (SIDN), die de persoonsgegevens van alle domeinhouders opslaat in een centrale databank, en de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB), welke laatste de cashless society promoot voor ‘veilig betalen zodat de klant, in overeenstemming met de EU-ambities, optimaal traceer- en controleerbaar is.iv

De financiële beheersbaarheid van de burger wordt zelfs mondiaal. Sinds kort hebben de Europese Unie en de Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication (SWIFT) – ter bestrijding van het terrorisme uiteraard – de VS officieel toegang verschaft tot nagenoeg al uw bankgegevens.v Op 29 juni 2008 meldde de Times al dat de Europese Gemeenschap uw internetzoekgedrag, uw betaalkaart transacties en uw openbaar vervoer-reishistorie zal verstrekken aan de Verenigde Staten en op het punt staat eveneens alle justitiële- en veiligheidsrisico-informatie over Europeanen vrij te geven.vi

Het machtige en internationaal georiënteerde Electronic Commerce Platform (ECP) is de coördinator van het programma Digivaardig & Digibewust. Zij bepalen ook of een deelproject in aanmerking komt voor subsidie en kunnen daardoor direct op inhoud sturen. Het ECP werkt, in overeenstemming met het EU-streven, actief aan een versnelde en gecoördineerde implementatie van elektronisch zakendoen in Nederland.

In de ECP raad van advies en het bestuur zitten vertegenwoordigers van banken, corporaties en overheid. Zo vinden we op de lijst bijvoorbeeld niemand minder dan Prins Willem Alexander; L.C. Brinkman, voorzitter van NICTIZ, de organisatie die de implementatie van het Electronisch Patiënten Dossier en RFID in de zorg aan de man brengtvii; W.J. Deetman, door de Koningin benoemd in de door haar voorgezeten, anti-democratische Raad van State; A.H.G. Rinooy Kan van de Sociaal Economische Raad; B.E.M. Wientjes, voorzitter van de werkgeversorganisatie VNO-NCW en de directeuren van IBM-Nederland en Microsoft-Nederland. Zoals in Nederland gebruikelijk, vinden we dezelfde eliteclub elders weer op andere topfuncties. Ons kent ons.

Doel is gereedmaking voor mondiale koppeling van alle gegevensbestanden met maximale burgercontrole
Een van de aspecten van de ECP-werkzaamheden betreft de standaardisering van ICT verbindingen om gegevens op eenvoudige wijze te verzamelen, tussen overheid, banken en corporaties, elektronisch uit te wisselen, te analyseren en zo nodig nader te bewerken. Het persoonscontrolenummer (BSN) is daarvoor een perfect hulpmiddel. ECP-adviesraadslid Wientjes van de werkgeversorganisatie zegt “We moeten actief de toepassing bevorderen op de grens van overheid en markt, want daar schort nog veel aan.” [Mussolini zei over deze grensvervaging:“Het is toepasselijker als men fascisme, corporatisme noemt want het is de samensmelting tussen staats- en corporate macht”viii]. Wientjes noemt als voorbeeld het Burgerservicenummer (BSN) dat binnenkort wordt ingevoerd [is gebeurd] en waartoe overheden verplicht worden het te gebruiken. Maar het gebruik van BSN moet breder getrokken worden: bedrijven moeten toestemming krijgen BSN ook te gebruiken voor eigen doeleinden.”ix Inmiddels hanteren de meeste bedrijven het persoonsnummer voor het ‘identiteitsmanagement’ van hun personeelsleden. Ook op andere terreinen propageert Wientjes meer macht over de (werkende) burger. Zo wilde Wientjes in 2007 alleen een akkoord met vakbond FNV als deze akkoord gaat met een soepeler ontslag.x

Het ECP voert het secretariaat van de mondiale Stichting XBRL (eXtensible Business Reporting Language). Via deze organisatie beijveren 550 corporaties, banken en agentschappen zich wereldwijd voor het maximaal mogelijk maken van internationale elektronische uitwisseling tussen bedrijven, banken en overheden en het verzamelen en analyseren van databestanden volgens een uniform, mondiaal en gecentraliseerd concept. In de elf-koppige directie neemt ondermeer Jamie Shay plaats als vertegenwoordiger van de eerder genoemde Worldwide Interbank Financial Telecommunication (SWIFT). SWIFT neemt deel aan het Terrorist Tracking Program en geeft, met goedkeuring van de Europese Commissie, de CIA en USA Treasury Department inzage in alle transactiegegevens van EU-onderdanen.xi

Op weg naar een totalitaire wereldheerschappij: de oorlog tegen uw privacy
Het grootste probleem bij dit alles is de privacy die door overheid, banken en corporaties als enorm obstakel wordt ervaren. Zeker als de betreffende corporaties, banken en overheidsinstellingen al met hun ‘diensten en producten’ als het Elektronisch Patiënten Dossier, de Slimme Energiemeter of Het Elektronisch Kind Dossier op medewerking geanticipeerd hebben. Het duurzaam ICT gebruik wordt bij deze diensten gepresenteerd als absolute noodzaak. Privacy staat in de weg van gegevenskoppeling en transparante identificatie van de burger, nationaal, Europees en mondiaal.

Bolkenstein zegt hierover in zijn ECP-toespraak op 17 december betreffende globalisering en kenniseconomie: Het gaat hier om vraagstukken rond auteursrecht, privacy, identiteitsmanagement en authenticatie en de koppelbaarheid van diensten – interoperabiliteit in jargon. Daarnaast dienen zich meer maatschappelijke vragen aan zoals het verwerven van digitale vaardigheden van burgers in de informatiemaatschappij en de noodzaak van duurzaam ICT-gebruik. Zowel de overheid als het bedrijfsleven worden met deze problematiek geconfronteerd die een belemmering vormt voor verdere implementatie en opschaling van al ontwikkelde ICT-diensten en -producten.”xii

Privacyhandhaving is de beste bescherming van de burger tegen overheidscontrole. Het opgeven daarvan staat gelijk aan het opgeven van de individuele vrijheid en maakt ultieme beheersing van volksmassa’s mogelijk. Van oudsher is dit het streven van totalitaire staatsvormen.xiii Menselijke waardigheid, autonomie, alsmede burgerrechten zoals het recht op vrije meningsuiting, zijn gewaarborgd dankzij privacy. Privacy betekent dat je dingen kunt doen zonder dat de buitenwereld daar inbreuk op maakt of zelfs weet van heeft. Dat is geen misdaad.

Een kenmerk van totalitarisme is dat de scheiding tussen het privé- en publieke leven vervaagt. Dat is in feite precies waar het ECP naar streeft. Bij totalitarisme heeft de staat bijna volledige controle op uw dagelijks leven, met name als het gaat om uw portemonnee, maar ook sociaal of zelfs op hetgeen u mag denken. De gevestigde opvattingen met hun zogenaamde politieke correctheid – waar ook bij hoort dat u voor uw medemens met het vasthouden aan uw privacy de ontwikkeling naar een ‘betere’ wereld zou tegenhouden – functioneren als enig zaligmakende ideologie. Een dergelijke ideologie is een ander kenmerk van een totalitaire staat (lees ook het propagandadebat met Mr. ‘EPD’-Brinkman in de Rode Hoed: “Privacybehoeders zijn achterlijk”, Vrijbit 29-01-09).

Het jaarcongres van het ECP, gehouden op 26 november 2009 in het chique Circustheater te Scheveningen, stond geheel in het teken van Digivaardig & Digibewust. Kritische kanttekeningen over de teloorgang van privacy zijn ‘indianenverhalen’, stelt de staatssecretaris van Economische Zaken Heemskerk in zijn slottoespraak op het congres. Zij zijn bovendien gebaseerd op ‘onterechte angsten’, meent hij. Deze indianenverhalen moeten daarom per volgend jaar stoppen. Vanaf 2010 zal het EPC in opdracht van het Ministerie van Economische Zaken aan de hand van het ‘privacy model’, die de overheidsdefinitie van privacy hanteert, vertellen wat privacy van nu af aan betekent door middel van een aantal (gekanaliseerde) debatten. Het begrip ‘privacy’ is namelijk in hoge mate subjectief, vindt de staatssecretaris. Het gaat niet om de persoon, het subject, nee; het gaat om het zakelijke. Er moet daarom ook zakelijk over gediscussieerd worden, meent Heemskerk. Privacy krijgt vanaf 2010 een nieuwe invulling.

Het ‘privacy model’ bestaat uit drie vragen die gesteld kunnen worden nadat de overheid, betrokken bank of corporatie tot invoering van de betreffende toepassing heeft besloten: “Is er bij de toepassing sprake van privacy?”, “Wat zijn de risico’s?” en “Kunnen die risico’s beperkt worden?”xiv Afgezien daarvan gaan privacyhoeders niet met hun tijd mee. Eerder tijdens de vaststelling van de begrotingsstaten voor 2008 ziet staatssecretaris Heemskerk ook geen enkel privacyrisico bij de toepassing van Radio Frequentie Identificatie (RFID) in de context van CU-Kamerlid Ortega’s vergeefse poging een verbod op chipimplantatie bij mensen nogmaals bespreekbaar te maken.xv

Het volgens Heemskerk ‘subjectieve’ en daarom eigenlijk inferieure privacybelang van de burger moet definitief wijken voor het ‘zakelijke’ belang van staat, bank of corporatie. Een voorbeeld is het ondergeschikt maken van de privacy ter invoer van de ‘paspoort’ wet, in werkelijkheid de geruisloze herinvoer van het persoonsbewijs uit 1941.xvi Nu is het eraan gekoppelde digitale databestand alleen nog vrij toegankelijk voor de AIVD, en – voorlopig nog onder voorwaarden – voor justitie en politie. (Burgers moeten voor toegang betalen en hebben geen enkele controle op hun door ‘professionals’ beheerde gegevens en identiteit). Onderzoekster en oud politiemedewerkster Sprokkereef verwacht echter dat toegangsbeperkingen voor overheid, corporaties en banken zeker zullen worden opgeheven. Een leven zonder dit persoonsbewijs wordt onmogelijk. Zonder kan men nu al niet meer stemmen, bankieren, werken of gebruik maken van gezondheidszorg.xvii Zonder identificatie geen vrijheid” zegt Europees commissaris Frattini om maatregelen ter beperking van bewegingsvrijheid te verdedigen. Alsof u dat mét identificatie wel zou hebben (NRC 13-03-2008).

Een ander voorbeeld van eenzijdig voordeel door koppeling van persoonsgegevens toont de Haagse belastingdienst die samen met de politie bij verkeersveiligheidscontroles op basis van nummerplaatscans tevens op openstaande belastingaanslagen controleert en namens deze dienst direct beslag kan leggen op het voertuig indien de bezitter niet terstond elektronisch betaalt. Dit geldt voor nagenoeg alle talloze maatregelen die in sneltreinvaart als hamerstuk door de Tweede Kamer stilzwijgend worden goedgekeurd. “Vrijwel nergens wordt de persoonlijke levenssfeer van burgers sneller afgebroken dan hier,” schrijft de NRC al op 27 mei 2008.xviii “Oost-Europeanen, die een halve eeuw verlangend naar de vrije kant van het IJzeren Gordijn hebben gestaard, zijn verbijsterd”, zegt de krant. Ziedaar het gloren van de totalitaire staat.

Het ECP-charme offensief om het burgervertrouwen te herwinnen
Behalve de aanpassing van het begrip privacy zodat de corporaties, banken en overheid hun maatregelen en digitale ‘producten’ voortaan onbelemmerd kunnen invoeren en de digitale infrastructuren kunnen laten ‘convergeren’ – dat wil zeggen laten samengaan in een centraal systeem – zet het ECP met ‘Digivaardig & Digibewust’ ook in op een charmeoffensief.xix De burger moet meer ‘vertrouwen’ krijgen in de betreffende toepassingen. Dit offensief kondigde ECP adviesraadslid Elco Brinkman al eerder aan in het debat over privacy in de Rode Hoed op 27 januari 2009.xx

Daartoe heeft het ECP nu in september 2009 haar “Roadmap: Vertrouwen in de Informatiesamenleving” uitgebracht. Op bladzijde elf lezen wij dat het ECP de volgende definitie hanteert van het begrip vertrouwen: “Het geloof van partijen binnen economische en sociale relaties dat de wederpartij [overheid, corporaties en banken] de beste bedoelingen jegens hen heeft, eerlijk is en in voldoende mate competent is om invulling te geven aan de relatie en de doelen die daarbinnen worden nagestreefd.”

Blijkbaar schort er iets aan het geloof “in de beste bedoelingen” van de betrokken partijen. De beter geïnformeerde burger, overheidsvijand nummer één, barst nu in lachen uit. Voor de notie dat er van enige betrouwbaarheid van overheid, banken en corporaties ook maar de geringste sprake is, levert anarchiel.com en de (recente) geschiedenis van terreurhoaxes, woekerpolissen, corruptie, klassenjustitie, kunstmatig hoge energieprijzen, een ongekozen EU-president, het bestelen van burgers voor bonusuitbetalingen aan bankiers, de bouwfraude, Irakoorlog-leugens, het sluipenderwijs afpakken van burgerrechten, het Lissabonverraad enzovoort, enzovoort, enzovoort, verpletterend bewijs.

Digivaardig & Digibewust ter promotie van de klikmaatschappij
Naast het Ministerie van Economische Zaken dat Digivaardig & Digibewust promoot vanuit economische motieven ten gunste van de betrokken corporaties en banken die tevens de financiën leveren, is er het Ministerie van Justitie dat vooral de cybercrime zegt te willen bestrijden, waarbij de Minister van Justitie niet schroomt om ‘het gevaar’ met valse misdaadcijfers aan te dikken.xxi

Het Ministerie van Justitie is in het kader van ‘Digivaardig & Digibewust’ op 27 juli dit jaar de campagne ‘Veilig internetten gestart. Het ministerie laat zich over cybercrime informeren door een netwerk van allerlei aanpalende organisaties als internetproviders en sociale netwerksites met opslag- en meldingsplicht. Op de site van het ministerie valt te lezen: “Voorlichting aan internetgebruikers heeft prioriteit voor het kabinet. Hierbij werkt Justitie nauw samen met Economische Zaken en Binnenlandse Zaken. Het programma Digibewust en Digivaardig en Govcert/Waarschuwingsdienst (BZK) ondersteunen deze publiekscampagne actief. Ook publieke en private partijen nemen hun verantwoordelijkheid en steunen deze publiekscampagne “Veilig Internetten” . Hierbij gaat het om Opta, Consuwijzer, de internetproviders UPC, KPN, xs4all, Telfort en Het Net, Marktplaats, de Nederlandse Vereniging van Banken, Google en om sociale netwerksites zoals Hyves en You Tube.”

De Europese Unie heeft op 10 februari 2009 afspraken gemaakt met 17 sociale netwerksites als YouTube, Facebook en MySpace over ‘veiliger’ surfen. Voortaan kunnen gebruikers met één enkele muisklik aangifte van misbruik doenxxii ‘Meldpunten’ heten deze kliklijnen eufemistisch. Gestimuleerd door Hirsch Ballin en de EU, viert de klikcultuur hoogtij. De overheid stimuleert en faciliteert het gebruik van kliklijnen en creëert daarmee een angstige samenleving, concludeert de Trouw al op 3 januari 2004. Op de kliklijn startpagina staan er tientallen tezamen. Nederland is “een paradijs voor klikspanen” schrijft het Algemeen Dagblad op 12 september 2008.

Zelfcensuur werkt uiteindelijk veel beter dan opgelegde censuur door de overheid. Dat beschrijft ook Laurence Rees in zijn Boek ‘De Nazi’s. Rees ontdekt tijdens gesprekken met tientallen oorlogsgetuigen dat de Gestapo (Geheime Staatspolizei) ernstig onderbemand was en dat deze organisatie in werkelijkheid zwaar steunde op de gewone Duitsers die met klikken hun ‘plicht’ deden, of zoals Hirsch Ballin het boven uitdrukt: “hun verantwoordelijkheid namen.” Door deze houding van het zich kritiekloos conformeren aan de politiek correcte, heersende mening, duurde het onrecht voort. In feite is deze houding dikwijls de grootste vijand die we moeten vrezen.

Digibewustheid als vehikel om digitale media te reguleren en censureren
Digivaardig & Digibewust wordt aan de man gebracht via publieke organisaties als de MBO-Raad, Seniorweb, Kennisnet, de Centra voor Werk en Inkomen, de laagdrempelige Openbare Bibliotheken, (semi)overheidsinstellingen welke zichzelf zien als professionele toeleiders naar ‘betrouwbare’ informatie en Stichting Mijn Kind Online – de ideale medestander voor regulering van het internet die al jaren schreeuwt om een internetkijkwijzer.xxiii Uiteraard moeten bezorgde ouders kinderen kunnen beschermen tegen inhoud die zij ongewenst vinden. Daarvoor zijn echter talloze mogelijkheden. Het is dan ook de vraag of ouders deze en andere opvoedingstaken aan de overheid over moeten laten. De overheid exploiteert hun digibewuste bezorgheid en wakkert hun angsten aan zodat zij de kindveiligheid kunnen misbruiken als vehikel tot regulering van het internet.

De voormalig directeur van de nauw met Mijn Kind Online verbonden Stichting de Kinderconsument, Bamber Delver, is nu directeur van de opleiding tot digibewustheid voor (semi-)ambtenaren als – zoals op hun site valt te lezen – professionals in de hulpverlening, politie, justitie, bibliotheek en mediatheek. Deze ambtenaren gaan bij instellingen als scholen, Centra voor Werk en Inkomen of bibliotheken burgers instrueren in digiwijsheid. In de commissie van aanbeveling van deze “Nationale Academie voor Media en Maatschappij” zit onder meer Joop Atsma, beter bekend als de “Caesar van de censuur” en verantwoordelijk voor het media antiseks-beleid van het CDA dat een verregaande regulering van het internet voorstaat (zie anarchiel.com: “Balkenendes Trojaanse Paard van de Internetcensuur”).

Toch is een voorvechter van Balkenendes ‘haute morale’ nooit weg als de Kijkshop komt met een foldertje waarin zij tussen de andere suggesties eens een origineler idee suggereert voor een moederdaggeschenk in plaats van de obligate zelfgemaakte tekening bij het ontbijt op bed: een nieuwe vibrator.

Er ontstaat echter een heuse rel als op dit dieptepunt van ‘s lands zedenbederf, plots Bamber Delver ten tonele verschijnt. Dildogate is geboren: “Ongelooflijk! Een grote misrekening van Kijkshop. Goed dat mensen klagen. Laat ze Kijkshop maar bellen.” Volgens Delver worden kinderen tegenwoordig al te vroeg en te vaak aan seks blootgesteld, schrijft Elsevier op 10 mei 2007. “We moeten niet zo lichtzinnig omgaan met onze kinderen.” Inderdaad; bij de journaalbeelden onder etenstijd van uiteen gereten kinderlijkjes tijdens de door het kabinet vurig gesteunde Irak-oorlog, gaat het natuurlijk om vrede en democratie en daar kunt u toch niet op tegen zijn?

Het hoogmorele Reformatorisch Dagblad, de krant waarvan de site op zondag – de dag waarop de Heere rust maar dominees hun geld verdienen – nimmer raadpleegbaar is, meldt op 25 mei 2007 verheugd dat dankzij Bambers ingrijpen de Kijkshop nooit meer erotiek zal plaatsen in zijn folders. Gelukkig dat wij in ons land bij werkelijk belangrijke zaken altijd van aanpakken weten. Zoals er onlangs kamervragen zijn gesteld door twee zeer verontruste CDA-kamerleden over de teloorgang van fundamenteel christelijk cultureel erfgoed: de dreigende verdwijning van het kruis op de mijter van Sinterklaas (Volkskrant 16 november 2009).

Tot grote vreugde van Mijn Kind Online meldde deze organisatie op 28 oktober 2009 dat de overheid kijkwijzer en regels voor computerspellen en films tot 16 jaar alvast streng gaat handhaven want uit betrouwbaar en onafhankelijk onderzoek zou blijken dat maar liefst 88% van de ouders deze verantwoordelijkheid graag aan de overheid wenst over te dragen: “Vanaf het voorjaar van 2010 gaan opsporingsambtenaren van Verispect controleren of verkooppunten, videotheken, bibliotheken en bioscopen zich aan de regels houden” meldt de site voor hoogbeangstigde ouders.

Ook dit commerciële bedrijf heeft alvast een klikmogelijkheid opgetuigd. Nieuwe meldingen brengen geld in het laadje en tevens kunt u meteen uw digibewustheid in de praktijk brengen: “Heeft u gehoord of gezien dat een bedrijf of organisatie schadelijk beeldmateriaal verkoopt, verhuurt of vertoont aan jongeren onder de 16 jaar, dan kunt u dat bij Verispect melden,” vermeldt de webstek van het bedrijf.

De overheid pikt eveneens weer een graantje mee met een vette geldboete tot achttienduizendvijfhonderd euro wanneer Verispect uw misdaad meldt bij het Ministerie van Justitie van nationaal kinderbeschermer Joris Demmink: “Met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van vierde categorie wordt gestraft hij die een afbeelding, een voorwerp of gegevensdrager, bevattende een afbeelding waarvan de vertoning schadelijk is te achten voor personen beneden de leeftijd van zestien jaar, verstrekt, aanbiedt of vertoont aan een minderjarige van wie hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden, dat deze jonger is dan zestien jaar” (artikel 240a WbS).

Een informatieprofessional weet me te vertellen dat digitale spellen als ‘adventure games’ met soms grof geweld of suggesties van zwaar bloedvergieten, geschikt worden bevonden vanaf twaalf jaar. Voor games met erotica en seksueel getint taalgebruik moeten de gamers daarentegen tenminste 16 of liever 18 jaar zijn. Een nadere bestudering van de EU PEGI-keurmerken lijkt deze constatering te staven. Binnenkort dienen leners, kopers en huurders van digitale games steeds hun persoonsbewijs te tonen. Mistery-guests van Justitie controleren incognito op naleving.

Inmiddels denkt het kabinet ook aan digibewuste keurmerken voor volwassenen. Medicalfact.nl meldt op 10 november 2009 dat het lezen van webfora tegen de Mexicaanse griepprik zelfs schadelijk is voor de gezondheid en dat navraag bij diverse woordvoerders van VWS leert dat het Ministerie banners wil plaatsen op websites en webfora die onjuiste of negatieve informatie plaatsen over de Mexicaanse griepvaccinatie. Een digibewuste internetsurfer telt voor twee.

De ware digibewuste medemens denkt niet zelf na maar luistert immer netjes naar de overheid, vertrouwt al haar producten en vervult zijn klikplicht zo vaak hij kan. Ondertussen werken overheid, banken en corporaties aan de ideale, totalitaire informatiesamenleving waarin alles transparant is en controleerbaar:

een Brave New World!

 

Post scriptum: Alle internetpagina’s zijn geraadpleegd voor 05-12-2009. Nadien kan inhoud en beeldmateriaal gewijzigd zijn.

 

Noten
i Vrijbit, “Privacybehoeders zijn achterlijk”, 29-01-2009.
ii International association of internet hotlines, “Help stamp out illegal content – make a report today
iii Zie ook: anarchiel.com “Nederland is klaar voor de onderhuidse chip.”
iv Hoofdbedrijfschap Detailhandel. “Banken en detailhandel gaan voor Europees betalingsverkeer”, 27-05-2009
v Zie artikel anarchiel.com met bronvermelding: “EU to grant USA nearly unlimited access to all EU banking data.”
vi Times, 29 juni 2008, “Brussels to sign away your private details to US.”
viii ctzorg.com, ECP: “Nauwkeurig onderzoek nodig voor invoering RFID in delicate zorg 27-06-09
viii David G. Mills, “Its the Corporate State, Stupid”, Information Clearing House, 11-10-04.
ix Deze uitspraak is opgetekend en bewaard tesamen met andere, door ECP verwijderde documenten, door “Bureau Jeugdzorg.” Hierover is een rel en heftige mailwisseling ontstaan met ECP die de berichten wil censureren. Voor deze teksten zie: http://www.burojeugdzorg.nl/406.htm
x Personeelsnet.nl, “Werkgevers willen alleen akkoord met soepeler ontslag”, 10 januari 2007.
xi Europa-nu.nl, “SWIFT en het American Terrorist Finance Tracking Program (en)”, 28-06-2007; www.europa.eu, “USA to take account of EU data protection principles to process data received from Swift”, 28-06-2007. Zie ook: NRC “CIA kijkt via achterdeur mee bij banken”, 10-03-2007.
xiiInleiding Frits Bolkestein Eindejaarssociëteit ECP.NL, 17 december 2008, Crown Plaza Den Haag, “Innovatie en de kenniseconomie, globalisering en Europa.”
xiii Zie hiervoor anarchiel.com “De wederopstanding van het Nazi-persoonsbewijs.”
xiv Security.nl, “Heemskerk: stop indianenverhalen over privacy”, 27-11-2009
xv Zie anarchiel.com “Nederland is klaar voor de onderhuidse chip.”
xvi Zie anarchiel.com: “De wederopstanding van het Nazi-persoonsbewijs.”
xvii Volkskrant, “Privacy ondergeschikt in paspoortwet”, 11-06-2009.
xviii NRC, “De Koning: Niets te verbergen? Dat had u gedacht!”, 27 mei 2008.
xix Over het ‘convergeren’ van digitale infrastructuur, zie ECP, “Roadmap: Vertouwen in de Informatie samenleving”, blz. 15. sept. 2009.
xx Vrijbit, “Privacybehoeders zijn achterlijk”, 29-01-2009.
xxi Computable, “Beleid Hirsch Ballin leidt tot internetcensuur”, 17-04-2008.
xxii Europese Commissie, “Veiliger surfen voor kinderen”, 10-02-2009.
xxiii Mijnkindonline, “Pleidoor voor soort kijkwijzer op internet”, 20-06-2006.

Door Jim Beame

download PDF-versie

Overgenomen van:
http://www.anarchiel.com/display/digivaardig_amp_digibewust_totalitaire_burgercontrole_en_de_war_on_privacy

Dit bericht is geplaatst in Het Einde van ons Beschikkingsrecht, Jim Beame. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *