Morkhoven: En de zaak Zandvoort

Morkhoven: En de zaak Zandvoort

Marcel vervloesemMarcel Vervloesem opnieuw achter de tralies1

Marcel Vervloesem

Morkhoven opereerde vanuit geheime basis in Nederland inzake Zandvoortzaak.

Stilletjes wordt duidelijk hoe de Morkhoven onderzoekers de zaak Zandvoort oprolden.
Hiertoe maakten de Morkhoven teams gebruik van een legerkazerne in het Nederlandse Haarlem. In een van de hangars werd een echt transmissiecentrum, met burelen en slaapruimten ingericht van waaruit de onderzoekers konden opereerden in Zandvoort. Voor dit doel werd gebruik gemaakt van voertuigen met Nederlandse autokentekens, zodat de aanwezigheid van de Belgische onderzoeksteams niet opviel. De kazerne bood daarenboven veiligheid. Voertuigen konden er gestationeerd worden in de afgesloten kazerne. Drie maanden lang hebben de Morkhoven teams de kazerne als hun uitvalsbasis gebruikt, met als resultaat, dat het Zandvoortse kinderpornonetwerk kon ontmaskerd worden. Het gebruik van de legerkazerne was mogelijk dank zij twee Nederlandse leden van de Eerste kamer der Staten Generaal.

Zie hier – hoe men dit destijds nog probeerde te reduceren tot “een Suggestie”…
http://www.tegenwicht.org/01_tw_hoezo/zantvoort.htm

Morkhoven: De nacht van de zaak Zandvoort.

Totaal onverwachts zond Marcel een fax toe aan de Belg R.V.D. in Nederland. De inhoud omvatte drie foto’s waaronder een van de vermiste Duitse jongen Manuel Schadwald 12 jaar oud. Volgens de ouders van R.V.D. was hun zoon van de aardbodem verdwenen. Marcel viste hem echter boven water. Als gevolg van de fax reageerde R.V.D. met een tegen fax aan de Werkgroep. Dit faxbericht was afkomstig van uit een computerbedrijf in Zandvoort. R.V.D. herkende de verdwenen Duitse jongen, waarna er op het Rembrandplein in Amsterdam er een ontmoeting plaatsgreep tussen Marcel en R.V.D., dit in bijzijn van een Tv ploeg uit België met Tv reporter José Dessart. Bij dit gesprek maakte R.V.D. een fatale fout toen hij het gesprek onderbrak om in een nabije telefooncel te gaan telefoneren. Het viel Marcel op dat er een man gekleed in zwart lederen pak aan de telefooncel plaats nam, dit terwijl de telefoonceldeur gedeeltelijk open bleef. Na een poosje verliet R.V.D. de telefooncel, terwijl de man in het zwart zonder te telefoneren het plein verliet. Meteen het sein voor een verder opgesteld team van Morkhoven om de man in het zwart te achtervolgen, terwijl Marcel zich rustig verder bezig hield met R.V.D.
De achtervolging liep tot een flatgebouw in Zandvoort alwaar de Morkhoven onderzoekers de onbekende man een naam konden geven.

Daags nadien keerde Marcel met dezelfde cameraploeg en Journalist terug naar het Rembrandplein voor een volgend gesprek met R.V.D. . De val was gezet!.
Journalist José Dessart nodigde iedereen uit voor een etentje.

De man in het zwart liep rond op het Rembrandplein en schrok zich een bult toen Marcel hem op de schouders klopte en zegde ‘ Kom mijnheer Ulrich, of mag ik Gerry zeggen, je moet niet alleen zijn, kom gerust mee eten met je vriend R.V.D. Verbijsterd schoof Ulrich bij aan tafel. Een uurtje later kreeg Marcel een bierkaartje toegeschoven van Ulrich met de boodschap dat hij hem wilde spreken over Schadwald.

Marcel sloeg toe en stapte omstreeks drie uur die nacht met een collega de flat van Ulrich binnen. Deze trakteerde zijn bezoekers op een pintje bier. Zijn ontsteltenis was groot toen Marcel hem de vraag stelde ‘ Gerry ben jij het kopstuk van dit kinderpornonetwerk‘. Ulrich liet de glazen uit zijn hand vallen. Een uurtje later stapte Marcel het computerbedrijfje in Zandvoort binnen, dit bleek van Ulrich als R.V.D te zijn. De verslagen Ulrich droeg het kinderpornomateriaal over aan Marcel. daags nadien telefoneerde Ulrich nog naar Marcel en gaf hem belangrijke informaties door.

Twee dagen later sloeg het milieu toe. Gerry Ulrich werd in Italië vermoord door R.V.D. en R.V.D. werd meteen aangehouden.

De nacht van de cederom Zandvoort was een feit.

Morkhoven: De gruwelbeelden in de zaak Zandvoort.

Het werden moeilijke weken nadat de kinderpornozaak Zandvoort was ontdekt. Het bekijken van de beelden was ronduit gruwelijk. Voor het eerst kregen de Morkhoven onderzoekers de werkelijkheid onder ogen. De tienduizenden beelden zorgden voor geschokte reacties. Een vrouwelijke onderzoekster barstte in tranen uit.

Baby’s die verkracht werden en met elektroden gefolterd, een kind dat op een toilet doodgeschoten was, een meisje dat met overgesneden keel op een bussel stro lag, kinderen die zwaar gefolterd waren. Kinderen die met prikkeldraden vastgebonden waren. Duizenden kinderen die misbruikt werden.

Het werd voor de Morkhoven onderzoekers een pijnlijke zaak. Een professor van de Universiteit in Utrecht stelde later. ‘Nooit heb ik zulke beelden in mijn leven gezien‘.
Marcel stond voor een moeilijke taak, hij begreep dat er snel en keihard diende gereageerd worden. Enerzijds stond hij voor de afronding van het dossier Temse- Madeira en de zaak Zandvoort, anderzijds met de verdwijningszaken van de Duitse kinderen Manuel Schadwald, Marcel Hermelking en Till Kratsch en de kindersmokkellijn Berlijn – Nederland.

Ook de justitiediensten roerden zich. Morkhoven was met de zaak Zandvoort regelrecht in een wespennest terecht gekomen. Het beeldmateriaal werd met spoed aan diensten in 16 landen overgedragen. Op die wijze kon Marcel beletten dat ze in de doofpot zouden belanden en anderzijds kon hierdoor op Internationaal vlak de opsporing van slachtoffertjes en daders starten. Net op tijd, want een dag later vielen de politiediensten binnen bij Marcel en zijn medewerkers, hun zoekacties leverden niets op. Marcel was hen voor geweest.

Bij deze operatie kwam de vrouwelijke medewerkster van Marcel, Gina Pardaens om het leven nadat zij beeldmateriaal had overgebracht naar Zwitserland en eerder die dag met de dood was bedreigd. De overdracht aan de 16 landen gaf aanleiding tot arrestaties in diverse landen en het vinden van de namen van tientallen kinderen. De ontdekking van de zaak Zandvoort zorgde in vele landen voor verontwaardiging en ophef. Het gevolg was dat in vele landen crime uniteenheden werden opgericht en meldpunten kinderporno.

De strijd tegen de kinderporno en kinderhandelnetwerken werd sindsdien een feit.

Morkhoven: Het Zandvoort-offensief barst los.

Bij de Werkgroep Morkhoven was het een drukte van jewelste. Voorzitter Jan Boeykens startte een brievencampagne naar overheden en politiekers tot over de grenzen heen en hekelde de onverschilligheid van deze. Het Ministerie van Justitie werd zwaar op de korrel genomen. Justitie probeerde op haar beurt Marcel het verder werken te beletten en viel hem lastig met huiszoekingen, verhoren en een urenlange aanhouding.

Honderden journalisten traden in verbinding met de Werkgroep. Marcel sloeg intussen op zijn beurt bikkelhard toe in het Nederlandse kinderpornomilieu. Meteen legde hij ook de kinderhandel vanuit Berlijn naar Nederland lam door verschillende kopstukken te viseren en de Duitse leverancier van kinderen te ontmaskeren.

Binnen het milieu ontstond er onenigheid met als gevolg dat de ene de andere begon te beschuldigen. De dood van Gina Pardaens bleef niet zonder gevolg. Morkhoven dreef krachtig door en bracht het ganse milieu van kinderhandelaars, kinderpornoproducenten en kinderontvoerders in kaart om ze vervolgens één voor één uit te schakelen en onderzoeksjournalisten en politiediensten op hen af te sturen.

Anderzijds rolde de Rotterdamse recherche de lijn van de kinderbordelen van L.GL op. De chaos binnen het milieu was verpletterend. Kinderpornoproducenten werden ontmaskerd tot in Frankrijk, Engeland, Zweden en Duitsland toe. Morkhoven was niet meer te stuiten en bracht de verbindingen tussen de pedofiliezaken, Criës in België, Coral en Cathedral in Frankrijk, Madeira in Portugal en Zandvoort aan het licht. Justitie reageerde verbolgen en dreef haar strijd tegen de Werkgroep Morkhoven op.

Maar Morkhoven reageerde met de ontmaskering van een gewezen kabinetschef van de Franse gewezen Minister van cultuur op de cederom Zandvoort. De man bleek tevens Magistraat te zijn. Zijn slachtoffertje werd achterhaald.

Tussen alle heisa in begonnen leden van het Europees Parlement de zaak Zandvoort aan te klagen. Tot overmaat van ramp sloot de VN zich aan bij de strijd van de Werkgroep Morkhoven en besliste in een resolutie, dat België het Zandvoort bestand aan Interpol en Europol diende over te maken. Justitie was in alle staten en woedend op Marcel, maar deze zette gewoon door en bracht de zaak Zandvoort in het internationaal nieuws. Voorzitter Jan Boeykens lokte tal van parlementaire vragen gericht aan de Minister van Justitie uit.

Het doorgedreven werk zorgde voor de ontmanteling van kinderporno bedrijven. Kinderontvoerder W.A.SP zegde later in een krantenartikel ‘ Het leek of er binnen het wereldje van kinderhandelaars, kinderbordelen en kinderpornomakers een atoombom was ontploft‘. Tot verbijstering van Justitie legde Marcel de verbindingslijn Zandvoort met een winkel in Brussel bloot wat het dossier nog omvangrijker maakte.

Morkhoven: De geheime notaboekjes in de zaak Zandvoort.

Het milieu was bijzonder ongerust. Marcel die de kop van jut was bij Justitie stoorde er zich niet aan. Tijdens zijn volgende slag in Zandvoort bemachtigde hij de telefoonagenda’s en adresbestanden van de Zandvoortcontacten. Tot verbolgenheid van Justitie spoorde hij het logboek van de boot Apollo op. De naam van de boot was het codewoord in de Zandvoortzaak.

Op deze wijze werd het voor Morkhoven een klein kunstje om de connecties van het Zandvoortnet open te breken en te achterhalen in welke havens dit schip had aangemeerd.

Maar klap op de vuurpijl was de opmerkzaamheid van de Werkgroep. Zij hadden inmiddels achterhaald dat de code van het computerbedrijf in Zandvoort het embleem en het woord ‘Wolf‘ was. Op de opgespoorde videotapes uit het milieu bleek dat de Belg R.V.D, een tatoeage op zijn borst had met uitgerekend een wolvenkop.

Marcel achterhaalde dat de naam van de vader van de verdwenen jongen Manuel Schadwald eveneens Wolf was. Meteen het sein om in Duitsland wat dieper te graven. Vier maanden later krijgt Voorzitter Jan Boeykens van Marcel een dossier toegeschoven. Het dossier had hij gevonden in het archief van de Stasi, de voormalige geheime dienst van Oost Duitsland.

Uit het dossier bleek dat onder de code Wolf, de vader van Manuel werkzaam was geweest voor de Stasi en niet onbekend was in Nederland. Justitie kon met het onderzoeksresultaat niet lachen en begreep dat Morkhoven beter vorderde dan haar lief was. Voor Morkhoven werd het duidelijk dat de Zandvoortzaak groter was dan aanvankelijk gedacht en Justitie zo verontrust was.

Marcel bracht persoonlijk de videotapes en gegevens naar de Italiaanse Justitie dewelke de moord op Gerry Ulrich behandelde. Voorzitter Jan Boeykens en zijn administratie bleven bijzonder actief en kregen steeds meer erkenning en steun in het Zandvoortonderzoek. Marcel bezocht totaal onverwachts een adres in Amsterdam waar kinderen die geleverd werden tijdelijk waren ondergebracht en belangstellenden voor kinderen terecht konden. De Engelse uitbater, die eerder Engeland was ontvlucht na een pedofilieschandaal was totaal overdonderd door het plotse bezoek. Het resultaat was dat Marcel huiswaarts kon keren met namen en gegevens van leveranciers, bestellers en zelfs een kinderkoper.

Meteen zette Marcel een val en vertelde aan de Engelse uitbater dat hij op de hoogte was gebracht van diens praktijken door de Britse kinderontvoerder W.A.SP, wat meteen een ware oorlog tussen de Britten deed ontstaan. Zowel R.TR als W.A.SP verdedigden zich door het zenden van tientallen faxberichten over elkaars duistere activiteiten aan de Werkgroep Morkhoven. De val had schitterend gewerkt.

Morkhoven kon aan de hand van de vele faxen het lijntje alsmaar verder ontrafelen. Het werk van Morkhoven werd voor de Britten te veel, zeker nu ook de diensten van Scotland Yard hen in het vizier kregen en Marcel het bezoek had gekregen van een undercover agent.

Morkhoven: Het gerechtelijk dwaalspoor in de zaak Zandvoort.

Intussen breekt in België de zaak Dutroux los. Het land staat op zijn kop. Morkhoven vordert stapje na stapje en Justitie probeert vruchteloos het dossier Zandvoort te blokkeren. De Nederlandse recherche geeft twee opsporingsbulletins vrij naar alle politiediensten in haar land. In de twee bulletins staan zowel slachtoffertjes en daders uit de Zandvoortzaak. De twee bulletins vallen evenwel in de handen van Morkhoven, die er verder mee aan de slag gaat.

De Belgische Justitie volgt het voorbeeld van haar collega’s in Nederland. Kort daarop reageert een politie officier uit Brussel met een vertrouwelijke fax aan Justitie en de boodschap dat hij de man van de geseinde foto nummer 9 herkende als M.D. uit Charleroi. De fax valt evenzeer in handen van Morkhoven, maar Marcel ruikt onraad en ontdekt dat de politie officier evenzeer actief was in het dossier Dutroux. Omdat uitgerekend foto nummer 9 vernoemd werd, spitst Marcel en zijn collega Luc zich toe op die foto.

Reden te over om naar Zwitserland af te reizen en de computerbestanden van een kinderrechtenvereniging te raadplegen. De Morkhoven onderzoekers mogen 7 dagen lang de bestanden uitpluizen en krijgen gratis logement. Het onderzoek kreeg het gehoopte resultaat. De foto werd in het bestand gevonden alsmede het daarbij horende dossier.

Meteen werd duidelijk waarom men een dwaalspoor legde. Het betrof om de Magistraat J.P.R. uit Frankrijk, eerder al vernoemd in de pedofiliezaak Coral in Frankrijk. De politieofficier had getracht de Magistraat te beschermen. De ontdekking van Morkhoven noodzaakte de Franse Justitie om haar politiediensten naar België en Nederland te sturen.

De ongerustheid binnen Justitie nam uiteraard toe terwijl Marcel uit een totaal onverwachte hoek hulp kreeg. Een dame van adel, bracht de Franse Journalist S.G. in verbinding met Morkhoven. Dit contact bezorgde de cederom aan de Journalist die op zijn beurt talrijke foto’s van slachtoffertjes in de krant L’ Humanite in Frankrijk publiceerde. Er ontstond een ware rel. tientallen slachtoffertjes werden herkend en de krant zette door. Zo ontstond de ‘Muur der Schande‘, met de beeltenis van de Zandvoortslachtoffertjes en het boek ‘La Honte‘. De journalist werd gedecoreerd, Marcel werkte ondanks alle tegenwind rustig verder, terwijl de Werkgroep de zaak Zandvoort bleef aankaarten.

Minister van Justitie Stefaan De Clerck dekte zich in en stelde in een Nederlandse krant dat Morkhoven over uitstekende informaties beschikte en men de groep krediet moest geven op voorwaarde dat zij haar gegevens aan Justitie overdroeg. Morkhoven kon er om lachen. Volgende week vervolgen wij deze reeks over de zaak Zandvoort.

Maarten.

Wie hieronder op de link klikt kan een volledig overzicht krijgen van de gedeeltelijke inhoud van de cederoms die Marcel eertijds aan de cel Neuefchateau overdroeg. De Belgische justitie vervolgde hiervoor Marcel jarenlang. Het Hof van Beroep in Antwerpen sprak de Morkhoven onderzoeker volledig vrij. De cederom Zandvoort alleen al bedroeg liefst 93.634 kinderen.

http://hetuurvandewaarheid.info/wp-content/uploads/2013/08/86555793-Numeriser0002.pdf

http://hetuurvandewaarheid.info/wp-content/uploads/2013/08/140156784-PV-Zandvoort-Cdroms-Inhoud.pdf

Klik hier voor Deel 2

Zou iemand deze serie willen vertalen naar het Engels???

*****

Marcel Vervloesem is iemand die zich al jaren in zet (met zijn team) om grootschalig Kindermisbruik en Kinderhandel op te sporen. Zelfs in het buitenland heeft hij voor gerechtigheid gezorgd. Zijn activisme heeft een hele hoge prijs. Justitie blijft hem dwarsbomen. Als alles wat Marcel en werkgroep Morkhoven weten naar buiten komt, is het gedaan met onze Rechtsstaat. De belangen zijn groot. Wat als onze bestuurders schuldig zijn aan (satanisch) sexueel kindermisbruik en elkaar jarenlang het hand boven het hoofd houden?

Een ieder die het werk van werkgroep Morkhoven wil waarderen, kan dat op verschillende manieren doen:
– Een (maandelijks) bedrag ter waardering overmaken naar rekeningnummer BE68646331451034 t.n.v. Marcel Vervloesem . Bic = BNAGBEBB

Marcel Vervloesem in gesprek met Mayra

Marcel Vervloesem in gesprek met Freedom Central

Klik hier voor de Geschreven Tekst in het Nederlands
Click Here for the Written Text in English

Marcel Vervloesem en het Dossier van de Schande

Dit bericht is geplaatst in JEUGDZORG, Joris Demmink, pedofilie satanisme en kindermisbruik met de tags . Bookmark de permalink.

9 reacties op Morkhoven: En de zaak Zandvoort

  1. Jan Boeykens schreef:

    Een goed artikel. Heb het gedeeld op Werkgroep Morkhoven Facebook

  2. Pingback: 1998: Rolodex en de Zandvoort doofpot

  3. Pingback: Morkhoven boekt successen!! | donquijotte

  4. Marcel Vervloesem
    Morkhoven : goed nieuws . ‘ Boek Kinderen te Koop ‘ wordt herdrukt .

    Gezien er nog steeds veel mensen vragen achter het boek ‘ Kinderen te Koop ‘ , hetwelke uitverkocht was . Is beslist om een herdruk te doen . Hiermee zal worden tegemoet gekomen aan de vraag van velen . Het boek kan in de helft van de maand September terug besteld worden op e-mail adres : vt6788107@base.be . Maarten .

    http://hetuurvandewaarheid.info/2012/08/18/het-boek-kinderen-te-koop-is-uit/

  5. Goed samen gevat.
    Wij zijn er ook al mee bezig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *