Morkhoven: De rol van Gina Pardaens en Marcel in de zaak Zandvoort in de laatste maanden van haar leven – Deel 2

 

Morkhoven: De rol van Gina Pardaens en Marcel in de zaak Zandvoort in de laatste maanden van haar leven – Deel 2

Klik hier voor Deel 1

Gina PardaensMarcel vervloesem

Gina Pardaens & Marcel Vervloesem

Deel.7.
De problemen namen alsmaar toe voor Gina en Marcel. Justitie voerde haar druk op de Werkgroep onderzoekers op terwijl Voorzitter Jan met zijn administratie een gedreven brievenoffensief voerde aan de beleidsverantwoordelijken over het schandaal Zandvoort. Dit bracht met zich mede dat er een reeks van parlementaire tussenkomsten via Kamer en Senaat en de Staten Generaal tot stand kwamen, dit tot groot ongenoegen van vooral de Belgische Justitie.

Marcel trok naar Berlijn om onderzoek te voeren in de verdwijningszaak Schadwald, zijn onderzoek leverde nog meer verontrustende gegevens op, zo ontdekte hij dat buiten Manuel Schadwald er nog twee andere Berlijnse kinderen verdwenen. Het vreemde was dat het steeds om twaalfjarige jongetjes betrof, en de verdwijningen elkaar opvolgden telkens 12 maanden na elkaar en dit steeds in de vakantieperiode in Berlijn. Hij voegde dan ook de verdwijningszaken van Till Kratz en Marcel Hermelking bij het bundel Schadwald. Het onderzoek bracht Marcel in de bars Pinochio en Datcha in Berlijn waar hij ontdekte dat Nederlanders er de plak zwaaiden.

Zijn studie over Marcel Hermelking zorgde voor een onverwachte verrassing. Gina had de doorgegeven informatie van Marcel bestudeerd en daarbij de bewoners van het flatgebouw alwaar Marcel Hermelking woonde tijdens zijn verblijf nagetrokken. Zo ontdekten zij dat er een persoon woonde, die voorkwam in de opsporing dossiers van Marcel. Het intrigeerde Gina en Marcel vooral, dat de kinderen in Berlijn verdwenen in de vakantie. Voor hen een reden om al hun onderzoek gegevens nog eens door te nemen. Dat bleef niet zonder resultaat.

Marcel koppelde de gegevens van de eerder onderzochte bedrijven in Amsterdam en Rotterdam aan dit onderzoek. Zo ontdekten zij, dat een van die bedrijfjes reisjes ondernam in de vakantieperiodes en dit telkens naar Berlijn. Daarbij ontdekten zij dat de beheerder van dat bedrijfje tevens de eigenaar was van logementskamers in Amsterdam en eerder Engeland was ontvlucht wegens betrokkenheid in pedofiliezaken. Al snel werd ook het cliënteel van de bars Pinochio en Datcha in Berlijn doorgelicht waaruit bleek dat diverse personages uit hun onderzoek bij herhaling in beide bars actief waren, waaronder zelfs een kinderontvoerder. Nog verder onderzoek wees uit, dat de betrokken Engelsman ieder jaar zelf een autocar bestuurde naar Berlijn. Gina bracht al de nieuwe gegevens in kaart.

Intussen was er bij de Werkgroep Morkhoven een dreigbrief toegekomen met de boodschap dat zij haar onderzoeken en opsporingen moest staken. Gina en Marcel lieten zich niet intimideren en gingen met hun onderzoek gewoon verder. Er kwam een klink in de kabel toen onverwachts de D.V.D.s met als inhoud het dossier van Marc Dutroux in Marcel zijn brievenbus belande. Het dossier Dutroux was nog in onderzoek en het lek kon erg veel problemen gaan brengen. Marcel lichte Gina hiervan in, hoewel Morkhoven hierdoor beschikte over bijna 600.000 onderzoeksgegevens over Marc Dutroux en zijn bende, bracht Marcel de D.V.D s, bliksemsnel onder in een vogelnestkastje in zijn vogelren.

Net op tijd want amper 5 uur later vielen de politiediensten binnen op liefst 11 adressen van leden van het onderzoeksteam van Morkhoven. De operatie begon om 21 uur in de avond op al die plaatsen gelijktijdig, doch leverde voor de politie niets op, meer nog de Rijkswachtrechercheurs stonden voor de vogelren in de tuin van Marcel de mooie vogels te aanschouwen. Marcel zou later zeggen ‘Ik had moeite om niet in een schaterlach uit te barsten, ze stonden amper 2 meter van datgene ze zochten, voor wat vogels al niet goed zijn’.

Gina zorgde er nadien voor dat de D.V.D s verdriedubbeld werden en Marcel bracht ze in veiligheid en verspreide ze in het buitenland. Morkhoven zat nu ongewild betrokken in het Dutroux dossier.

Deel.8.
Het ging justitie niet goed af dat haar operatie bij de leden van het onderzoeksteam van Morkhoven niets opleverde. Overal hadden ze gezocht zelfs in de pluchen beren en in een wieg van de kinderen van de onderzoekers. Marcel kreeg dan ook al snel een oproep om zich te melden bij de recherche. 9 uren lang werd getracht om te achterhalen of Morkhoven nu al of niet het gelekte dossier Dutroux bezat, tevergeefs.

Het nieuws van de grootschalige politie inval bij de werkgroep bleef niet onopgemerkt. Ouders van de vermoorde kinderen klopten dan ook aan bij de Werkgroep. Marcel ontving hen. Gina kreeg contact met een Duitse journalist die een reportage over de zaak Dutroux draaide. Met verstomming vernam zij van die man dat er talrijke getuigen in de zaak Dutroux op vreemde wijze om het leven waren gekomen. Zelfs een zoon van een Procureur dewelke onderzoek deed over de autozwendel in het dossier Dutroux en die lid was van de Gerechtelijke Politie werd op zijn bureel doodgeschoten. Voor Gina en Marcel werd het duidelijk dat het milieu in actie was getreden. De hamvraag was dan ook, wie er verantwoordelijk was voor die vele doden, Dutroux kon het niet zijn want die zat opgesloten.

Gina stelde ook de vraag waarom die vele doden moesten vallen als de justitie de ganse zaak van kinderverdwijningen en moorden toeschreef aan Marc Dutroux. Het onderzoek werd dan ook steeds gevaarlijker en nam een wending toen Marcel in Amsterdam een babyopvang ontdekte waarin er misbruik gaande was, bij toeval ontdekte hij dat er wat verder gelegen een bordeel actief was dat vernoemd was tijdens zijn onderzoek, toen hij bij Koophandel in Amsterdam het register inkeek schrok hij even. Het bordeel bleek toe te behoren aan een vriendin van Michel Nihoul!. Hij maakte de gegevens dan ook over aan de onderzoekscel Dutroux.

Intussen waren de Morkhoven teams druk bezig met de gedane ontdekkingen in Berlijn. Zo traceerden ze de plaats waar de Engelse bus bestuurder logement kamers had ondergebracht. Uit de boekhouding en de registers noteerde Marcel de namen van diegenen die de kamers huurden. Zo ontdekte hij dat kinderen uit Berlijn door een Duitse welzijnswerker op de logementskamers werden afgeleverd en verhandeld. Onderzoek naar die welzijnswerker bracht Gina en Marcel in een weeshuis in Berlijn waar de welzijnswerker werkte. Het betekende meteen het einde van de geheime kinderhandel en kindersmokkellijn Berlijn, Rotterdam en Amsterdam.

Marcel achterhaalde ook boekingsbewijzen en ongedekte cheques van de Britse kinderontvoerder uitgeschreven aan de Engelse bus bestuurder en eigenaar van de logement kamers. Morkhoven bracht de kinderhandel lijn uit Berlijn een fatale slag toe. De Duitse leverancier werd gearresteerd en diverse betrokkenen sloegen op de vlucht naar Tjechië.

De studie van Gina op het Zandvoortmateriaal leverde het bewijs dat ook het verdwenen Italiaanse Jongetje Rui Pedro in het Zandvoortbestand voorkwam. De gegevens werden door haar aan Italië overgemaakt. Marcel die rond was met zijn studie over de beelden van de vermoorde kinderen in het Zandvoortbestand ontdekte dat een aantal van die beelden afkomstig waren van een Franse fotograaf die eerder ook al tegen de lamp was gelopen in Frankrijk door zijn betrokkenheid in de grote pedofiliezaak cathedral. Studie van de beelden bracht Marcel ook bij een Duitser die verantwoordelijk was voor het aanmaken van kinderporno. De eerste aanhoudingen in de zaak Zandvoort werd een feit.

Deel.9.
Het werd voor iedereen bij Justitie en binnen het milieu duidelijk dat de Morkhoven teams goede resultaten behaalden en op diverse plaatsen het kinderporno en kinderhandel milieu zware klappen toebracht. Het milieu ontliep heel wat inkomsten van hun opgedoekt handeltje terwijl de Werkgroep onverdroten haar onderzoek en opsporingen verder zette. Voorzitter Jan was best tevreden en bleef administratief de zaak Zandvoort aanklagen. Talrijke documentairs werden er over de zaak gedraaid en uitgezonden. Het werk van Morkhoven verscheen in talrijke boeken, examenwerken en op congressen.

Marcel werd de kop van jut en maandenlang door gerechtelijke verslaggevers door het slijk gehaald op een onmenselijke manier. Justitie voerde om de haverklap huiszoekingen ten zijne huize, in de hoop dat hij zou stoppen met het onderzoek Zandvoort. Gina kreeg problemen met haar baas, die van mening was dat het niet betaamde dat zij actief deelnam een het onderzoek Zandvoort. Maar ondanks dit alles bleven beiden hun werk verder zetten wat de woede van Justitie alsmaar erger maakte. De Morkhoven teams bleven hun slagen thuis halen.

Grote paniek ontstond er toen Gina en Marcel een der daders die in het Zandvoortmateriaal een 11 jarig jongetje misbruikte achterhaalden. Het bleek om een gewezen kabinetsmedewerker te gaan van een gewezen Franse Minister van cultuur en tevens Magistraat. Ook de naam van het slachtoffertje kon gevonden worden, het bleek om een geplaatst jongetje te gaan uit de tehuizen Coral, waar ook de Magistraat actief was als kinderrechter. De ontdekking van Gina en Marcel noopte de Franse Justitie om haar politie diensten naar België en Nederland te zenden.

De ontdekking zorgde voor heel wat heisa omdat Gina en Marcel in Zwitserland een dossier hadden opgespoord met bikkelharde bewijzen over deze zaak. De ontdekkingen in de zaak Zandvoort kwam ook bij leden van de Verenigde Naties terecht. Afgevaardigden uit Frankrijk zochten Marcel op om de zaak te bespreken een unieke kans voor hem om aan te dringen voor tot een resolutie om België te verplichten het Zandvoortmateriaal over te dragen aan Europol voor verder onderzoek. Het geschiedde, België maakte uiteindelijk het Zandvoortbestand over aan de bevoegde internationale politiedienst Europol. Marcel en Gina hadden hun slag thuis gehaald.

Ten gevolge van die overdracht werden nieuwe aanhoudingen uitgevoerd, ook de Britse kinderontvoerder werd aangehouden. Op menselijk vlak hadden de vele onderzoeken, studies en opsporingen door Gina en Marcel en hun teams veel van hen gevergd. In een dag verslag schreef Gina ‘We hadden maandenlang doorgewerkt, deze avond was Marcel weer actief met de studie ten mijne huize, op een gegeven moment ging hij even in mijn sofa rusten en viel direct in slaap. Het viel mij op hoe vredig hij er bij lag en ik kreeg een gevoel van medelijden. Pas toen besefte ik wat hij als kind en in zijn verdere leven allemaal had moeten missen en doorstaan, ik begreep die nacht waarom hij op zijn 16 levensjaar al een gedreven activist werd. Ik heb hem laten slapen, de vermoeidheid had duidelijk toegeslagen’.

Deel.10.
De druk op Gina en Marcel werd met de dag groter en justitie spaarde zich geen moeite om hen beiden voortdurend op de korrel te nemen. Marcel liet het niet aan zijn hart komen en vertrok op missie naar Zwitserland om diverse gegevens over de verdwijningszaak Schadwald na te trekken terwijl Gina door haar werk als vertaalster voor de Franse journalist met deze rond trok bij de ouders van de vermoorde kinderen in de zaak Dutroux.  Dit gaf haar uiteraard informaties uit de eerste hand die nuttig waren voor haar onderzoek.

De situatie werd bijzonder verontrustend steeds meer getuigen in de zaak Dutroux stierven terwijl justitie het hield bij ongevallen en zelfmoorden. Velen waren evenwel een andere mening toegedaan en dit niet onterecht. Het onderzoek in Zwitserland bevestigde de vermoedens van Marcel en bezorgde hem informatie zodat hij ook de pedofiliekwestie Stamford en haar vertakkingen bloot legde, wederom kwam hij bij het Zandvoortnetwerk terecht. Gina hield gesprekken met tal van personen, waaronder gekende advocaten, die vervolgens plotseling inbraken kregen op hun kantoren.

Bij Marcel thuis doken even plotseling tal van vertegenwoordigers op. De ene om de waterleiding te controleren, de andere voor de gasleiding en tenslotte nog een andere om de woning te inspecteren. Buiten dit alles stond een zogenaamde landmeter dagen lang werkzaam voor Marcel zijn woonst. Navraag bij de desbetreffende bedrijven bevestigde de vermoedens van Marcel. De vertegenwoordigers waren niet van de opgegeven maatschappijen. Reden voor de groep Morkhoven om de plaatsen waar deze vreemde vogels in het huis van Marcel waren geweest grondig uit te kammen. Kevin en zijn team die dit werkje klaarden troffen drie afluistermicrofoons. In plaats van deze te verwijderen, hanteerde de groep de mogelijkheid om op die wijze nepgesprekken te voeren en zo de afluisteraars verkeerde informatie in hun handen te spelen.

Gina begon grote problemen te ondervinden met haar telefoon en computer wat resulteerde in het optreden van Voorzitter Jan bij de telefoonmaatschappij en het computernetwerk. Géén van beiden konden de storingen verklaren. Drie dagen later ontving Gina doodsbedreigingen via haar telefoon, de beller hanteerde een systeem waardoor zijn stem vervorm doorkwam. Meteen greep de Werkgroep in. Gina bracht in spoed al haar gegevens in veiligheid in kartonnen dozen van het Rode kruis en deponeerde die dozen in een loods van deze hulpverleningsorganisatie.

Marcel die een muur van 5 meter lang en 6 schappen hoog dossiers had staan op zijn bureel, reageerde eveneens. Een journalist schreef hierover het volgende ‘Toen ik bij Marcel op reportage was bemerkte ik een muur vol met dossiers, twee dagen later ging ik terug om mijn reportage te vervolgen en zag dat de muur totaal leeg was’. Voorzitter Jan maakte zijn beklag bij de Minister van Justitie over de doodsbedreigingen. Gina vertrok naar de SIDE in Zwitserland een internationale vereniging van kinderrechten. Bij haar terug komst werd zij door de recherche op de luchthaven opgepakt en meegevoerd voor verhoor in opdracht van een Procureur Generaal, die ten alle koste wilde weten hoever Morkhoven stond met haar onderzoeken in de zaken Schadwald en Zandvoort. Gina bleef echter zwijgen en werd later die dag terug in vrijheid gesteld.

Dezelfde dag kwamen er opnieuw telefonische doodsbedreigingen aan haar waarvan zij bij de Rijkswacht van Galmaarden aangifte van ging doen. De problemen met haar computer en, telefoon doken terug op. Marcel maakte zich ernstige zorgen om Gina en liet bij herhaling de teams in haar omgeving posten. Gina schreef in haar dag verslag ‘ ik vrees dat ik en Marcel in groot gevaar zijn, de vreemde zaken van de voorbije twee weken tonen aan,  dat wij het volgende doelwit zullen zijn’. Marcel zette een telefoontap op de lijn van Gina in een poging de beller te kunnen opsporen. Er kwam echter geen telefoon met doodsbedreigingen meer tot ieder contact met de computer en telefoon van Gina onmogelijk bleek. Morkhoven stuurde na die vaststelling opnieuw teams naar de woonst van Gina.

Deel.11.
Ook bij de CIDE in Zwitserland was men ongerust over de doodsbedreigingen aan Gina. Marcel bezocht Gina en samen werkten zij die dag verder aan hun onderzoek. Omstreeks 20 uur verliet hij de woning van Gina die hem op het hart drukte extra voorzichtig te zijn. In de late avond werd Gina opgebeld door een vriendin van haar uit een nabijgelegen dorpje. Beiden hadden dossiers over kindermisbruik besproken. In de nacht verliet Gina die woning en een kwartiertje later was Gina dood !.

Auto Gina PardeansGina`s Auto

De officiële versie hield het bij een spijtig ongeval waarbij de wagen van Gina op een bruggetje in de afsluiting was terecht gekomen. Amper één uur later kwam het schokkende nieuws bij de Werkgroep binnen, de verstomming was groot. Marcel werd die nacht uit bed gebeld. Het nieuws van de dood van Gina sloeg in als een bom. De Franse journalist trok met een filmploeg naar de plaats van het ( ongeval). Marcel zocht klaarheid bij de vriendin van Gina. Zij wist te vertellen dat Gina haar vertelde dat een wagen haar was gevolgd.

Toen het nieuws de CIDE bereikte, maakte deze meteen melding bij de Belgische justitie over de verklaring van Gina aldaar over de ontvangen doodsbedreigingen. Justitie kon de zaak niet onderbrengen onder de noemer zelfmoord. Voorzitter Jan publiceerde de zaak in diverse media waardoor de zaak aandacht kreeg in het binnen en buitenland, wat bijzonder vervelend was voor de Justitie. Marcel schreef in zijn verslag over de dood van Gina ‘ het was een fantastische huismoeder die erg begaan was met het lot van de vele duizenden slachtoffertjes, zij heeft voor deze zaak haar leven gegeven, ik ben Gina voorgoed kwijt. Zonder haar zouden we nooit zover zijn gevorderd in de Zandvoortzaak. Vele slachtoffertjes zijn dank zij haar uit handen van het kindermilieu bevrijd, ik weet niet hoe het nu verder moet zonder haar’.

Drie weken na de dood van Gina werd er in de woning van Marcel ingebroken. Vier dagen later lag melissa, een bouvier en trouwe huisvriend van Marcel dood in de tuin, vergiftigd . De week daarop waren Marcel en zijn collega Luc op weg naar een afspraak. In de duisternis werden ze door een voertuig met gedoofde lichten aan de rand van het kanaal van de baan gereden, waarna het onbekende voertuig er vandoor ging. Luc liep verschillende schrammen op maar slaagde er in om de wagen in de grasberm te houden. Marcel liep verwondingen op aan zijn hand en been. In zijn verslag schreef hij hierover ‘We hebben groot geluk gehad, de wonden zullen wel genezen, de wagen is erg beschadigt, maar kom wij leven nog’.

Marcel lichte de dozen met de dossiers van Gina en slaagde er een paar weken geleden in om de sleutelcode van de geduchte diskette tijdens zijn verlof in Oostende te kraken en het geheim in de zaak Zandvoort te achterhalen. Op congressen bleef Marcel het werk van Gina loven en haar eerbetoon te geven waarop zij recht had. De Duitse journalist maakte melding over de gebeurtenis rond Gina in de documentaire “de dode getuigen in de zaak Dutroux”. Marcel zette het werk van Gina en hemzelf tot de dag van vandaag verder.

Deel.12. Slot .
De dood van Gina zou het beoogde doel niet bereiken. Marcel liet zich steeds zien op de herdenkingsmarsen van de slachtoffertjes in de zaak Dutroux, hierdoor betuigde hij openlijk zijn solidariteit. Wekenlang had hij zich terug getrokken in de Ardennen. Collega’s en vrienden begrepen dat hij wat tijd nodig had om over de dood van Gina heen te komen. Een vriend die hem bezocht getuigde ‘Ik zag een heel andere Marcel dan dat ik gewend was, hij was stil en vertelde mij dat hij niet wist hoe het nu in de toekomst verder moest met de zaak Zandvoort, hij miste Gina erg hard, ik had met hem te doen. Tenslotte hadden zij voor een belangrijk doel gestreden.

Een maand later werd Marcel erg ziek en werd met spoed op de dienst Intensieve zorgen opgenomen. Zijn toestand verergerde zodat de artsen beslisten om hem te laten overbrengen naar de dienst Intensieve zorgen van de Universitaire kliniek in Antwerpen.
De artsen riepen zijn familie bijeen en stelden dat hij de morgen niet zou halen. Het werden bange uren voor de familie, de kennissen en de Werkgroep Morkhoven maar wonderwel haalde hij het een paar dagen later en kon na drie weken hospitaal de kliniek verlaten. Voorzitter Jan bezocht hem thuis en getuigde, het eerste wat Marcel mij zegde was ‘ik ben er terug Jan, ik ga de zaak Zandvoort en het werk van Gina verder zetten, wij kunnen niet anders de slachtoffers hebben hier recht op’.

En zo gebeurde het onderzoek Zandvoort ging verder.

Met dank aan het archief en alle medewerkers van de Werkgroep Morkhoven en aan Voorzitter jan die alles voor Gina en Marcel en de teams had mogelijk gemaakt.
Hierbij besluiten wij deze serie.

Zou iemand deze serie willen vertalen naar het Engels???

Dit is – waar het hier om gaat !

Op onderstaande foto zien wij de Franse Journalist Serge Garde die de cataloog toont dewelke opgesteld werd met de beeltenis van een aantal Zandvoortslachtoffertjes . Vele van deze beelden verschenen in de Franse krant l’ Humanite met een reeks van herkenningen tot gevolg . Justitie was woedend en vervolgde jarenlang Morkhoven activist Marcel , op grond van schending van de privacy . De vervolging stierf een stille dood . Marcel stelde toen reeds , dat ieder middel om de slachtoffertjes op te sporen en een stem te geven belangrijk was .

Zandvoort Franse Journalist Serge Garde

Dit bericht is geplaatst in pedofilie satanisme en kindermisbruik. Bookmark de permalink.

3 reacties op Morkhoven: De rol van Gina Pardaens en Marcel in de zaak Zandvoort in de laatste maanden van haar leven – Deel 2

  1. Pingback: Myra praat met Jos Aalders en Marcel Vervloesem

  2. Pingback: Marcel Vervloesem alweer veroordeeld

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *