Morkhoven: Het wel en wee van Christel, 20 jaar secretaresse bij de Werkgroep. Deel 2

 

Morkhoven: Het wel en wee van Christel, 20 jaar secretaresse bij de Werkgroep. Deel 2

Klik hier voor deel 1

Deel 8.

Het werk stond nooit stil bij de Werkgroep . De diverse acties van de groep maakte haar ook alsmaar beter bekend in het binnen en buitenland . Het gevolg was dat Morkhoven bij regelmaat verzocht werd om deel te nemen aan congressen . Het was Jan die deze taak op zich nam . De andere teams hadden hun handen meer dan vol . Af en toe was het Marcel die op vraag van professoren in debat ging met hun studenten . Hij was dan ook al vlug een veel gevraagde en graag geziene spreker .

Het was tijdens een van die debatten dat ik met hem eens mee mocht . Toen wij laat in de avond terug kwamen in het puntje van de winter , begon plots mijn wagen te slippen . Amper een 30 tal centimeters van de rand van het kanaal bleef de wagen steken . Het was voor mij een verschrikkelijk bang moment . Marcel draaide het raampje open , keek naar buiten en zegde ‘ Ja Christel een beetje meer en we konden in het ijswater gaan zwemmen ‘. Ik dacht dat hij kwaad zou zijn , niets was minder waar , hij lachte er zelfs nog mee en stelde mij gerust . Ik kreeg even later een lekkere warme chocomelk in een cafeetje aangeboden . Zo was Marcel .. Ik denk dat hij zo rustig kon blijven door al zijn opgedane ervaringen als Ambulancier .

Er waren ook erg trieste momenten bij de Werkgroep . Ik herinner mij nog de dag dat er het bericht binnen liep , dat Marcel met spoed naar het Ziekenhuis in Herentals was gevoerd . Toen wij daar aan kwamen bleek hoe ernstig het was . Een cameraploeg van de Tv stond aan de spoedgevallendienst . Het nieuws was erg vlug bekend geraakt . Zelf mochten wij niet bij hem op de dienst Intensieve zorgen . Van zijn familie hoorden we , dat de artsen nog weinig hoop hadden en Marcel bediend was . Een uurtje later werd hij met een Reanimatiewagen en arts overgebracht naar het Universitair ziekenhuis in Antwerpen . Ook daar mochten we niet binnen , enkel de familie mocht eventjes binnen in de Intensieve zorgen en had de raad gekregen om zijn persoonlijke zaken mee te nemen , omdat naar de uitleg van de artsen . Marcel de morgen niet zou halen .

Ik voelde mij er niet goed bij en Jan en de collega’s nog minder . De volgende uren leken maanden te duren . We waren op het ergste voorbereid . In de Duitse media verscheen zelfs het bericht dat Marcel overleden was .Mijn man die de beste vriend van Marcel was en al als jonge snaak bij hem over de vloer kwam liep zenuwachtig in het rond . Marcel had hem ooit als knaap eens mee laten gaan toen hij als Detective een zaakje van Industriële spionage moest oplossen . En nu , nu was zijn vriend de dood nabij.

Twee dagen later liep het telefoontje van zijn dochter binnen dat Marcel uit de coma was . Na drie weken was hij hersteld en mocht het Universitair ziekenhuis verlaten . De maand nadien was hij weer op post tot grote blijdschap van de teams . Lachend zegde hij me ‘ Christel ze willen een activist als mij hierboven niet ‘ . Typisch Marcel .

Een paar weken later loste hij de verdwijningszaak van de 10 jarige Brent uit Brussel op .
Met de jaren groeide de Werkgroep ook stelselmatig verder uit en namen ook het aantal teams toe , wat het werken wat vergemakkelijkte . Er waren dan ook steeds grotere zaken die zich aandienden , ikzelf was het gewoon geworden geconfronteerd de worden met de harde kanten binnen de maatschappij .

Deel 9.

De diverse onderzoeken en opsporingen maakten Justitie bijzonder nerveus . Om de haverklap werden er dan ook bij de Werkgroep huiszoekingen uitgevoerd in een poging te achterhalen wat de groep op het spoor was . Morkhoven was echter voorzien op deze situatie en de huiszoekingen leverden dan ook nooit wat op ,tot stille woede van Justitie .
Marcel was de kop van jut en werd meer dan ooit door Justitie geviseerd en in samenwerking met een welbepaalde pers om de regelmaat publiek door het slijk gesleurd . Hij bleef er echter rustig bij en liet alles over zich heen gaan . Hij werkte rustig verder . Justitie die hoopte dat de aanhang van Morkhoven op die wijze zou afhaken vergiste zich daar erg in . De aanhang voor de groep en ook voor Marcel groeide er nog sterker door aan .Morkhoven bezocht dan op haar beurt weer de Justitie .

Het kwam dan ook bij herhaling tot treffen tussen de Justitie en de Morkhoven groep . Zo werd een Gerechtszaal in Turnhout onder de sprinkhanen gezet , werd een bouwkraan bezet en een ganse dag knallend vuurwerk boven het Gerechtshof ontstoken . In een ander geval werd het paleis van Justitie in Brussel onder tienduizenden vliegenmaden gezet en opende Justitie op een maandag haar deuren om kennis te maken met tienduizenden uitgekomen vliegen .

Het bureel van een Procureur in Turnhout werd bezocht met duizenden vis maden . Morkhoven deinsde er niet voor terug om toe te slaan in het hart van Justitie . Als men op de hoogte was van een actie door Morkhoven werd er meteen voor Politie en Rijkswacht gezorgd om het Gerechtshof voor de actievoerders af te sluiten .

Topper vond ik nog steeds de truck van Marcel , die had aangekondigd een ezel te zullen afleveren in het Gerechtshof van Antwerpen . Een ganse dag werden tachtig politiemensen in aangepaste kledij rond het Gerechtshof geplaatst . De leden van de Werkgroep werden gevolgd , waar zij ook gingen de politie was nabij .

In de late namiddag stapte een politieofficier op Marcel toe en vroeg wanneer die ezel eindelijk zou toekomen . Marcel schaterde het uit . Hij gaf als antwoord . Die ezel moet niet meer komen , die zit al vanaf 9 uur te werken op zijn bureel hier in het Gerechtshof . Tegen Marcel kwam er proces verbaal , maar dat verdween blijkbaar in het Gerechtshof .

Bij Werkgroep kwamen er ook vernieuwingen dank zij vele sponsors . Er kwamen nieuwe computers , communicatie voorzieningen en gespecialiseerde technische toestellen om onderzoeken te vergemakkelijken . Ook het databestand werd gemoderniseerd . De teams kregen een selectief oproepsysteem . Faxen werden aangekocht en ook het secretariaat werd versterkt . Dat was ook noodzakelijk want er kwamen steeds meer dossiers te behandelen , zowel van in het binnen als het buitenland . De reorganisatie was dan ook hard nodig .

Deel 10.

Terwijl de Justitie haar veldtochten tegen Marcel opdreef kwamen er uiterst belangrijke dossiers ter behandeling . Verschillende Europeanen gingen op Madeira een eilandje van Portugal in groep arme kinderen misbruiken . Van de feiten draaiden zij ook filmopnamen om verder te verkopen aan pedofielen binnen Europa .

De teams en Marcel stonden voor een enorme klus , mede omdat dit dossier grensoverschrijdend was en van een enorme omvang . Tientallen Portugese kinderen waren het slachtoffer van de jaarlijks wederkerende bende naar Funchal. De taak die Marcel kreeg was die bende te ontmaskeren , de slachtoffertjes een naam te geven en het netwerk op te rollen . Een simpele opdracht van de Raad van Beheer die niet eenvoudig lag . Marcel nam de opdracht aan , het onderzoek kon worden gestart.

Vele maanden volgde ik het onderzoek op de voet terwijl het dossier met de dag aangroeide . De teams werkten snel en systematisch . Eerst werd achterhaald wie de volwassen daders waren op de videobanden en foto’s. Vervolgens werden de locaties waar de opnamen waren gemaakt opgespoord en in kaart gebracht . De volgende stap werd het uitzoeken met welke luchtvaartmaatschappijen de daders zich verplaatsten , hotelletjes en personen waar ze in Portugal verbleven . Vervolgens was het beurt om uit te zoeken waar ze hun vervoer huurden . Eens al deze vele gegevens vergaard waren , kon de zoektocht naar de tientallen kinderen die op de opnamen en op de foto’s stonden beginnen . Dit alles bracht bergen werk mee , opsporingen , observaties , internationale briefwisseling , vertalingen , foto en tape analyse . Verplaatsingen naar Funchal , Nederland , Engeland en in België . Overlegvergaderingen onder de teams . Een hele klus ook voor ons als secretariaat.

Het ganse onderzoek liep bij de Werkgroep van 1992 tot en met 1997 . Het resultaat mocht dan ook gezien worden . Het dossier was volledig af . De daders uit België , Nederland , Engeland en, Portugal werden gevonden , ook alle 47 slachtoffertjes . Marcel en zijn teams vonden ook het 13 jarig Portugees jongetje Antonio terug die drie jaar lang vermist was en naar Nederland was overgebracht bij pedofielen in Hulst

Het onderzoek Temse – Madeira bracht Morkhoven ook op het spoor van andere vermiste kinderen die zij terug vonden en verschillende kinderhandelaars .
Morkhoven had uitstekend werk verricht . ( Lees het boek ‘ Kinderen te Koop ‘.)

In het dossier kwam het tot een publiek treffen tussen Minister van Justitie Stefaan De Clerck en Marcel . De Minister had in het Belgische Parlement gezegd dat er geen zaak Temse – Madeira bestond en dat Marcel een halt moest toegeroepen worden omdat deze de Justitie in opspraak bracht.

De kwestie werd aanleiding tot politieke rellen , parlementaire vragen en Internationale nieuws uitzendingen over de zaak . Marcel zette op zijn beurt de Minister schaak . Hij leverde de Internationale aanhoudingsbevelen tegen de daders , uitgaande van de Procureur Generaal van Funchal op Madeira af bij de oppositiepartijen en vergat daarbij niet om kopijen van de bezwarende tapes er bij te voegen . Het parlement stond meteen op haar kop . De Justitie Minister werd zwaar onder vuur genomen en moest uiteindelijk toegeven dat zijn Justitie zich vergist had en het dossier Temse- Madeira wel degelijk bestond . België zou aldus de Minister het dossier bespoedigen .

De zaak werd aanleiding tot aanhoudingen en recht zaken in Portugal , Nederland , België en Engeland . Al de daders werden veroordeeld en alle 47 slachtoffertjes op de tapes werden in eer hersteld .

Het onderzoek Temse – Madeira was ook aanleiding van nog een andere zaak van handel in kinderpornobanden . Ook hier werden de daders gevonden en veroordeeld . De Morkhoven teams hadden voortreffelijk werk geleverd . Het was in de zaak Temse – Madeira dat Marcel ook een spoor trof dat later de geduchte zaak Zandvoort zou worden .

Deel 11 .

De zaak Temse – Madeira had enorm veel gevergd van Marcel die onder een enorme druk lag door de steeds wederkerende aanvallen op zijn persoon. aanvallen die door Justitie en belangenmensen die ten alle koste wilde vermijden dat de beerput van de netwerken zou openbreken georganiseerd werden.

Het was mijn zoon die op een avond thuis kwam en me vertelde dat er wat vreemds met Marcel gaande was . Marcel had hem gevraagd om zijn motto die al vele maanden in zijn garage stond weg te halen . Dit was inderdaad vreemd want Marcel had zijn garage voor niets nodig . Toen ik daags nadien Marcel bezocht merkte ik de stapels dozen op waarin hij zijn dossiers had gestopt . Ik vroeg hem of hij ging verhuizen . Het antwoord van hem kwam er rustig uit en kwam als een donderslag in mijn gezicht aan . ‘ Christel ik sta voor een moment waarop ik zelf niet te beslissen heb , de artsen stellen dat ik hoogdringend een hartoperatie moet ondergaan , ze hebben ook een kwaadaardige kanker gevonden , morgen ga ik naar de kliniek ‘ . Ik moest er bij gaan zitten en was er niet goed van . Ik heb diezelfde dag Jan ingelicht mijnheer Maes zou de leiding van de onderzoeksteams overnemen .

In het Imelda ziekenhuis in Bonheiden werd de hartoperatie uitgevoerd , dit zeer tegen de zin van Zwitserse kinderrechtenverenigingen , die het zaakje in België niet vertrouwden en Marcel op hun kosten in Zwitserland wilden laten opereren en laten herstellen . Marcel koos voor België . 8 weken later werd de kanker operatie uitgevoerd , dit maal in het Heilig Hartziekenhuis in Lier . Binnen de Werkgroep was het gemis aan Marcel hard te voelen . Er waren ook erg veel bezorgde reacties van in het binnen en buitenland . Pas toen besefte ik wat hij voor zovelen betekende .

Het moet zijn dat hij over een speciale Engelbewaarder beschikte , want hij kwam het allemaal te boven en trok voor een paar weken naar zijn geliefkoosde plekje in de Ardennen . Drie weken later liep hij het secretariaat binnen en begon terug aan zijn werk tot grote tevredenheid van de teams en andere verenigingen . De maand erop loste hij de verdwijningszaak van de 14 jarige Ilse uit Antwerpen op .

Wij probeerden hem wat te ontzien omdat we beseften dat hij het al die voorbije jaren niet gemakkelijk had gehad en het zwaar te verduren kreeg . Ik bewonderde hem , hij had evengoed kunnen stellen dat de verdwijning van kinderen niet zijn probleem was , of de netwerken en zovele andere zaken . Maar hij draaide zijn gezicht niet weg van al die zaken hij deed er wat aan .

De zaak Zandvoort kon beginnen .

Deel 12 .

Het was duidelijk dat de Werkgroep in een echt wespennest was terecht gekomen . Het dossier Zandvoort genoot dan ook mijn aandacht . De teams van Maes en Geerincks waren bestendig op pad .Van Marcel en zijn teams was geen teken van leven te bespeuren , zij leken wel als van de aardbodem verdwenen. Jan sakkerde er maar op los , hij wilde weten wat er gaande was en vanwaar al de drukte kwam . Er was blijkbaar niemand die hem daar een afdoend antwoord kon op geven . Wat hem nog meer zorgen baarde .

Langs de Transmissie viel er niets te vernemen . Wat ik wel bemerkte was dat op een morgen de gekende grafiek over het netwerk van de muur was verdwenen en er een nieuwe grafiek hing onder de naam Zandvoort , verder was er niets op aan te merken . Op het secretariaat lag een nota van Marcel . De inhoud was kort , ‘ afwezig ‘ door bepaalde omstandigheden .

Het was dan ook een klapper toen ik op de radio vernam , dat de Werkgroep Morkhoven in Nederland een groot kinderpornobestand had gevonden met vertakkingen over Europa .
Meteen bracht ik Jan hiervan op de hoogte , iets wat overbodig was , want de ganse dag liepen er bij de Werkgroep tientallen telefoontjes binnen van Journalisten , verenigingen en overheden om zich te informeren over het nieuwsbericht .

Nu begreep ik waar Marcel en zijn teams in het grootste geheim mee bezig waren geweest .
Toen Marcel op het secretariaat binnen kwam zag hij er bezorgd uit . Een uurtje later hing de ganse grafiek vol met foto’s , namen , adressen en verbindingslijnen . Het viel mij op dat op die lijnen de foto’s waren voorzien van de verdwenen Duitse jongetjes , Schadwald , Kratch en Hermelking . De dag nadien doken Marcel zijn teams plotseling terug op .

Het werden erg drukke tijden , honderden Journalisten uit talrijke landen melden zich aan . De woning van Marcel was door de Internationale media als het ware belegerd . Hijzelf werd kortstondig gearresteerd en zéér snel weer vrij gelaten . Dezelfde avond gaf hij zijn persconferentie en werd meteen voor de wereld alles duidelijk . De Morkhoven teams waren op het kinderporno netwerk Zandvoort uitgekomen .

Jan stond voor een enorme taak , hij diende de vele media van dienst te zijn want de ‘ Schelm ‘ was met dringende zaken bezig . Tienduizenden foto’s en tientallen filmtapes met daarop tienduizenden slachtoffertjes waren in het Nederlandse Amsterdam opgespoord en gevonden . Bij die vangst waren ook uitgebreide adressenbestanden aangetroffen . Talrijke personen waren door de teams van Marcel dagenlang geobserveerd en gevolgd . De zaak werd wereldnieuws . De wereld keek geschokt toe .

Zo melde een kinderhandelaar uit Amsterdam zich op het secretariaat aan , hij wilde Marcel spreken . De man was beladen met tal van dure ringen aan zijn vingers en sprak alsof kinderhandel een doodgewone zaak was waaraan niets verkeerd aan op te merken viel . Ik zag de woede bij Marcel , maar deze bleef ijzig kalm , beter nog hij gaf mij opdracht om aan mijnheer de kinderhandelaar een kopje koffie met een koekje te serveren . Ik had het liefst van al die man zijn nek omgedraaid . De man probeerde Marcel te overtuigen om geen onderzoek naar zijn bezigheden te voeren . Ik kon moeilijk mijn lach bewaren toen Marcel tegen die kinderhandelaar zegde , dat hij medelijden met hem had en dat mijnheer nu wel zou begrijpen dat hij hem op de hielen zou gaan zitten . Ik zag de man zijn huid rood uitslagen . Hij vertrok dan ook woedend . Even later kwam een team binnen , zij hadden het voertuig van de kinderhandelaar met kentekenbewijs op foto vast gelegd .

Drie maanden later doekte Marcel en zijn teams de kinderhandel van deze man tussen Berlijn , Rotterdam en Amsterdam volledig op . Het gevecht Zandvoort was finaal gestart .

Deel 13 .

De toestand binnen de Werkgroep was onbeschrijfelijk , journalisten tot zelfs uit Japan wilden een interview en daar kwamen uiteraard hectische toestanden bij kijken . Jan spartelde zich zo goed als kon door de opgedoken taal problemen . Marcel gaf sporadisch een gesprekje , liet eens een fotootje nemen van hem en maakte zich steeds bliksemsnel uit de voeten . De media was het minste van zijn zorgen . De ‘ Schelm’ had mijnheer Maes verzocht hem te vervangen voor de media .

De ontleding van de tienduizenden foto’s was dan ook een grote klus , de inhoud was verschrikkelijk , baby’s die verkracht werden , kinderen gefolterd , dode kinderen onbeschrijfelijk was dat . Daarbij moesten er tientallen gecodeerde bestanden gekraakt worden en ook de gevonden adressenbestanden nagekeken worden . Gina Pardaens was hierin een kei en brak veel gecodeerde bestanden . Marcel zat over zijn oren in het werk en de teams voerden onderzoek , na onderzoek uit .

Kwam daarbij dat de ‘ Schelm ‘ nu zowat de kop van jut was . De media , Justitie en het milieu waren dan ook druk bezig rond hem . De dag dat Gina overleed , werd duidelijk dat het dossier Zandvoort erg gevaarlijk was . Van die dag af werden de teams die onderzoek deden met een extra persoon per team versterkt en werden er bij elk onderzoek twee teams uitgestuurd in de plaats van een . Er waren duidelijke veiligheidsvoorzieningen getroffen binnen de onderzoeksafdeling . En dat was nodig .

Kort na de dood van Gina werden mijn man en Marcel van de baan gereden in een poging om hen in het kanaal te laten terecht komen . Die poging mislukte gelukkig , buiten wat verwondingen en een beschadigde wagen bleef de schade beperkt . Het toonde wel aan hoe gespannen de situatie was . De Werkgroep zette evenwel door en behaalde resultaten . Wat dan weer de woede van Justitie opwekte .

Heet probleem werd onverwachts nog groter . De zaak Dutroux barste los en België zat met een zwaar probleem . Het imago van het land was dan ook niet goed naar het buitenland toe . De zaak Temse – Madeira , de kwestie Zandvoort en nu de zaak Dutroux leverde het land geen goede naam , het zou dan ook niet lang op zich laten wachten alvorens de Werkgroep ook in het dossier Dutroux verwikkeld geraakte .

Op een avond rond eenentwintig uur belde de Rijkswacht bij mij thuis aan . Ze hadden een bevel tot huiszoeking bij zich . Op liefst elf plaatsen van leden der Werkgroep was de Rijkswacht op hetzelfde uur binnen gevallen . Ik kon mijn oren en ogen haast niet geloven toen Marcel het secretariaat binnen kwam met drie dvd’s met als inhoud het dossier Dutroux , waarnaar de Rijkswacht zo intensief had gezocht . Jan was verbijsterd . Marcel vertelde dat dit bij hem in een bruine enveloppe in zijn brievenbus was terecht gekomen . Hij argwaan had gekregen en na het bekijken der inhoud ervan veilig had weggeborgen .

Jan schaterde het uit . De Rijkswacht had bij Marcel voor zijn vogel ren in de tuin de vogels bewonderd , zonder te beseffen dat het dossier Dutroux in een vogelnestkastje was verstopt . Morkhoven was nu betrokken in de Dutroux zaak.

Deel 14.

Terwijl de Belgische Politie en Justitie op zoek waren naar het lek van het dossier Dutroux en de kranten vol stonden over dit lek . Keek Marcel toe . Hij onderzocht rustig al de gegevens in het dossier Zandvoort en de bestanden en ploos het gelekte dossier Dutroux uit . Al vlug werden er tal van kopijen gemaakt en wereldwijd voor de strijd vrijgegeven . Justitie was in alle staten , maar de ‘ Schelm ‘ wist verduiveld goed waar hij mee bezig was . Kathleen en Sonja waren druk bezig met de beantwoording van de vele brieven afkomstig uit vele landen . Jan diende de media verder te helpen en op congressen de Werkgroep te vertegenwoordigen . Maes en Geerincks namen onderzoeken van Marcel zijn teams over . Ze deden allen prachtig werk en hebben een belangrijke rol gehad , zowel in de zaak Zandvoort als in het dossier Dutroux.

Tientallen slachtoffertjes werden opgespoord , daders ontmaskerd ? Intussen stierf de ene getuige na de andere in de zaak Dutroux . Hoe het kon , begrijp ik nu nog steeds niet . Marcel had het ganse dossier Dutroux door gesparteld , meer dan 600.000 gegevens en trof er wat hij zocht . Met name de verbindingslijn naar Amsterdam .

Zo ontdekte hij dat de Belgische justitie een dwaalspoor had gelegd over de man die voorkwam onder foto nummer 9 van het Zandvoortbestand . In het dossier Dutroux ontdekte hij dat de man in het politiebericht helemaal niet een, man uit Charleroi was . Hij trok op zoek en ontdekte tenslotte dat de man op foto 9 een gewezen kabinetsmedewerker was geweest van de gewezen Franse Minister van Cultuur. Gewezen Procureur en Jeugdrechter in Frankrijk .

Hij achterhaalde ook het elfjarig slachtoffertje dat op dezelfde foto voorkwam. Justitie stond voor schut . Morkhoven wist nu hoe de zaak Zandvoort verbonden was met zaken in het dossier Dutroux . Marcel ontdekte toen ook de zaak met de baby’s in Amsterdam , een zaak die jaren later gans Nederland in rep en roer zette.

Er kwamen heel wat mensen op bezoek bij de Werkgroep . Zo leerde ik een dame kennen die mij steeds zal bijblijven . Zij stelde zich voor als Princesse Decroÿ . Ik dacht dit is een grapje , al vlug zag ik dat het ernst was aan de wijze waarop Jan de dame verwelkomde . een Princes op bezoek bij Morkhoven . Ik vertelde dit aan Marcel , die lachte er om en vroeg om de voorname dame uit zijn buurt te houden .

Ik leerde ook een Graaf en Barones kennen , topspeurders uit de zaak Dutroux , het was ongelooflijk wat er allemaal over de vloer kwam . Het triestigste waren de ontmoetingen met ouders van vermoorde en vermiste kinderen , voor die mensen maakte Marcel steeds wat tijd vrij om hen te ontvangen . De Princes zou later de Onder Voorzitster worden van de Werkgroep.

Het werd ons duidelijk dat de ‘ Schelm ‘ heel wat harten had veroverd , ook bij belangrijke mensen . Zelf hield hij het gewoontjes , voor hem waren Princes De Croÿ en ook later Princesse Mossimo lancelloti maar gewone bezoeksters . Ik moest er om lachen , hij de voormalige weesjongen nu geconfronteerd met de hoogste elite .

Wordt vervolgt.

Klik hier voor deel 3

Dit bericht is geplaatst in De Leugen aan de macht, pedofilie satanisme en kindermisbruik. Bookmark de permalink.

Één reactie op Morkhoven: Het wel en wee van Christel, 20 jaar secretaresse bij de Werkgroep. Deel 2

  1. Bea schreef:

    Kippenvel als je dit leest..
    Een groot man is niet meer… <3
    Zijn leven gegeven voor rechtvaardigheid
    Een groot voorbeeld voor anderen
    Wie volgt hem op…
    Zijn er nog meer Helden…..
    Die zoveel lef hebben als Marcel <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *